Mów o ilości słowami „some”, „any”, „much”, „many”, „this” i „all” – bez błędów typu „much informations”, choć po polsku mówimy „informacje”.
„Some” w zdaniach twierdzących, „any” w pytaniach i przeczeniach – plus wyjątki.
„Much” z niepoliczalnymi, „many” z policzalnymi: „how much” czy „how many”?
Wskazywanie tego, co blisko i daleko, w liczbie pojedynczej i mnogiej.
„A few” czy „few”, „a little” czy „little”: „kilka” to nie to samo co „mało”.
Mówienie o całej grupie albo o każdym jej elemencie z osobna.
Gdy chodzi o dwie osoby lub rzeczy: obie, którakolwiek, żadna.
Odpowiednia ilość – i dlaczego mówimy „old enough”, a nie „enough old”.
„Żaden” bez „not”: „I have no money”, „none of them”.
Jeszcze jeden, ten drugi czy pozostali: rozróżnianie elementów grupy.
„Plenty of”, „a lot of”, „several”: inne sposoby mówienia o ilości.