„Ta książka” może leżeć w twojej ręce albo na półce po drugiej stronie pokoju. Po angielsku musisz wybrać: this dla tego, co blisko, that dla tego, co dalej. I bez rodzaju: this pasuje do „ten”, „ta” i „to”.
Czego się nauczysz
Za każdym razem, gdy wskazujesz coś po angielsku, odpowiadasz na dwa pytania: czy to jest blisko, czy daleko? Czy to jedna rzecz, czy kilka? Wychodzą z tego dokładnie cztery słowa: this (blisko, jedno), these (blisko, kilka), that (daleko, jedno), those (daleko, kilka).
Polski ma podobny system: „ten” i „tamten”, „te” i „tamte”. Różnica polega na tym, że na co dzień rzadko mówimy „tamten”. „Ten dom tam”, „podaj mi tę książkę z półki” – dla Polaka to zupełnie naturalne, nawet gdy rzecz jest daleko. W angielskim wybór między this a that jest obowiązkowy zawsze.
Dobra wiadomość: w angielskim nie ma rodzaju. „Ten stół”, „ta książka” i „to okno” to zawsze this (albo that); „ci ludzie” i „te książki” to zawsze these (albo those).
This/these wskazuje to, co jest blisko ciebie – w przestrzeni albo w czasie (tu i teraz). That/those wskazuje to, co jest dalej.
„This photo in my hand”: blisko, więc this. „That building across the street”: daleko, więc that.
„These shoes I'm wearing”: blisko, więc these. „Those birds in the sky”: daleko, więc those.
Uważaj na odruch tłumaczenia „ten” zawsze jako this. Jeśli książka stoi na półce po drugiej stronie pokoju, „Podasz mi tę książkę?” to „Can you pass me that book?”. „Popatrz na te góry!” to „Look at those mountains!”, bo góry są daleko. Pomaga myśl o „tamten”: jeśli po polsku dałoby się powiedzieć „tamten” albo „tamte”, po angielsku wybierz that albo those.
This i that są dla jednej rzeczy. These i those – dla kilku, a wtedy rzeczownik i czasownik też idą do liczby mnogiej.
„This shoe is mine.” (jeden but) i „These shoes are mine.” (kilka butów)
„That car is fast.” (jeden samochód) i „Those cars are fast.” (kilka samochodów)
Pułapka z polskim „to”: mówimy „To jest mój brat” i „To są moi rodzice” – „to” się nie zmienia, zmienia się tylko czasownik. W angielskim zmienia się też samo słowo wskazujące: „This is my brother”, ale „These are my parents”. Nie mów „This are…”.
Uważaj też na wymowę: this ma krótkie i, these – długie (mniej więcej „dhiiz”). W polskim długość samogłosek nie zmienia znaczenia, więc łatwo powiedzieć albo napisać „this shoes”. Przy liczbie mnogiej wydłuż samogłoskę i pisz these.
Przez telefon przedstawiasz się słowem this: „Hi, this is Sarah.” Bardzo częste jest też „Hi, it's Sarah”. Polskie „Tu Sarah” albo „Mówi Sarah” nie zamienia się w „Here is Sarah” ani „Speaks Sarah”, a that jest tu błędem.
That/those wyraża nie tylko odległość w przestrzeni, ale też w czasie, albo odnosi się do tego, co ktoś właśnie powiedział: „Those were the good old days” patrzy wstecz, jak „to były czasy”; „That's a great idea” reaguje na to, co przed chwilą padło w rozmowie, jak „To świetny pomysł”. Polskie „to” w takich zdaniach to zwykle that.
Shoes to liczba mnoga, więc these, jak „te buty”. This i these brzmią dla polskiego ucha podobnie, dlatego ten błąd pojawia się zwłaszcza w szybkiej mowie.
Po polsku „To są moje klucze” – „to” się nie zmienia. Po angielsku przy „are” potrzebujesz liczby mnogiej: these (albo those).
„Popatrz na te góry!”: polskie „te” nic nie mówi o odległości, ale over there pokazuje, że góry są daleko. Dlatego those.
„Podasz mi tę książkę?”: książka jest daleko od ciebie, więc that. Polski mówi „tę” w obu sytuacjach, angielski nie.
To, co trzymasz w ręce, jest blisko ciebie: this.
Polskie „Tu Anna” kusi, żeby powiedzieć „here is Anna”. Przez telefon przedstawiasz się przez this (albo it's), nigdy przez here ani that.
Na co dzień mówimy „ten/ta/te” prawie o wszystkim, blisko czy daleko: „ten dom tam”, „podaj mi tę książkę z półki”. „Tamten” pojawia się głównie wtedy, gdy coś przeciwstawiamy
Angielski zmusza do wyboru za każdym razem: this/these dla tego, co blisko mówiącego (albo tuż przed wami, tu i teraz), that/those dla tego, co dalej albo bliżej rozmówcy. „Ta książka” może więc być this book albo that book, a „te góry tam daleko” to those mountains. Nie tłumacz „ten” automatycznie – najpierw sprawdź, gdzie jest rzecz.
„To jest mój klucz” i „To są moje klucze”: polskie „to” się nie zmienia, zmienia się tylko czasownik
W angielskim słowo wskazujące musi zgadzać się z liczbą: „This is my key”, ale „These are my keys”; „That is my car”, ale „Those are my cars”. Jeśli po polsku mówisz „to są”, po angielsku będzie these are albo those are.
Ten, ta, to, ci, te: w polskim zaimek wskazujący zmienia się według rodzaju
W angielskim zaimki wskazujące nie mają rodzaju: this pasuje do „ten stół”, „ta książka” i „to okno”, these do wszystkich bliskich rzeczy w liczbie mnogiej, także do „ci ludzie”. Jedyne pytanie brzmi: jedna rzecz czy kilka?
Przez telefon mówimy „Tu Anna”, „Mówi Anna” albo „Z tej strony Anna”
Po angielsku powiedz „Hi, this is Anna” albo „Hi, it's Anna”. „Here is Anna” i „Speaks Anna” nie są używane, a „Hi, that's Anna” jest błędem. Gdy pytasz, z kim rozmawiasz: „Is this Ms. Chen?” („Czy rozmawiam z panią Chen?”); w brytyjskim angielskim słychać też „Is that Ms. Chen?”. Ale przedstawiając się, zawsze this albo it's.
💡 Ten / ta / te: najpierw sprawdź odległość. Blisko → this/these; daleko → that/those.
💡 Jeśli po polsku pasuje „tamten” albo „tamte”, po angielsku wybierz that albo those.
💡 Możesz tego teraz dotknąć? This/these. Musisz pokazać palcem? That/those.
💡 „To są…” → These are… albo Those are…, nigdy „This are…”.
💡 Przez telefon: „Tu Anna” → This is Anna albo It's Anna.
"Hello?"
"Hi, this is Marco from the dentist's office. Is this Ms. Chen?"
"Yes, this is she. Is everything okay with my appointment?"
"Yes, I just wanted to confirm you're still coming in on Thursday."
Ćwiczenie 1 · Podziel według odległości
Posortowano: 0 / 4
Ćwiczenie 2 · Wybierz właściwe słowo
___ is my sister, Anna. (she's standing right next to you)
Ćwiczenie 3 · Wybierz właściwe słowo
___ are my keys. (on the table right in front of you)
Ćwiczenie 4 · Wybierz właściwe słowo
Look at ___ mountains over there!
Ćwiczenie 5 · Wybierz właściwe słowo
Can you pass me ___ book on the shelf across the room?
Ćwiczenie 6 · Wybierz właściwe słowo
Hi, ___ is Anna speaking.
Ćwiczenie 7 · Wybierz właściwe słowo
I love ___ shoes I'm wearing right now!
Ćwiczenie 8 · Uzupełnij zdanie
Complete: ___ is my new phone. (you're holding it) (one word)
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete: ___ were the good old days. (looking back at the past) (one word)
Ćwiczenie 10 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 11 · Popraw błąd
Fix the mistake:
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „To są…” → „This are…”
Polish: „To są moi rodzice.” (they are standing next to you) Which English sentence is correct?
Ćwiczenie 13 · Typowy błąd: „te” tłumaczone zawsze jako these
Polish: „Popatrz na te góry tam daleko!” Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
___ is my new laptop. (you're holding it right now)
Much czy many (dużo, wiele, ile)
Much czy many? Many z policzalnymi, much z niepoliczalnymi, a w zdaniach twierdzących a lot of. Polskie „dużo” i „ile” pasują do obu.
Some czy any
Some w zdaniach twierdzących, propozycjach i prośbach; any w przeczeniach, pytaniach i w znaczeniu „jakikolwiek”. Z polskimi pułapkami.
Few i little (mało, kilka, trochę)
Few i a few z rzeczownikami policzalnymi, little i a little z niepoliczalnymi. Jak jedno małe „a” zmienia „mało” w „kilka” albo „trochę”.
All, every i each
All, every i each: all to cała grupa, every to uogólnienie, each – każdy osobno. Jak przełożyć polskie „wszyscy” i „każdy”.