Much i many znaczą „dużo, wiele”. Po polsku jedno „dużo” pasuje do wszystkiego, a po angielsku wybór zależy od tego, czy rzeczownik jest policzalny.
Czego się nauczysz
Much i many oznaczają dużą ilość, ale łączą się z różnymi rzeczownikami. Many stoi przy policzalnych rzeczownikach w liczbie mnogiej – rzeczach, które liczysz po kolei. Much stoi przy niepoliczalnych – tych, które się mierzy, a nie liczy. Po polsku mówisz po prostu „dużo książek” i „dużo wody”, więc tego rozróżnienia musisz się nauczyć od zera.
Jeśli możesz postawić liczbę przed rzeczownikiem (one book, two books), jest policzalny – użyj many. Jeśli nie (one water, two waters nie działa w zwykły sposób), jest niepoliczalny – użyj much. To samo dotyczy pytań: polskie „ile” to raz how many, raz how much.
„How many books did you buy?” – „Ile książek…?” – books da się policzyć.
„How much water do you drink a day?” – „Ile wody pijesz dziennie?” – water jest niepoliczalne.
Uwaga na rzeczowniki, które po polsku są w liczbie mnogiej, a po angielsku niepoliczalne: money (pieniądze), information (informacje), advice (rady), hair (włosy). Wszystkie łączą się z much: „How much money?”, „not much information”. Za to people (ludzie) jest policzalne w liczbie mnogiej: „How many people?”, nigdy „much people”. A „Ile to kosztuje?” to „How much is it?” albo „How much does it cost?”, a „Ile masz lat?” to „How old are you?”.
W codziennej mowie much i many pojawiają się głównie w pytaniach i zdaniach przeczących. W zdaniu twierdzącym rodzimi użytkownicy zwykle mówią a lot of albo lots of – much i many brzmią tam sztywno lub zbyt formalnie.
„I don't have many friends here.” – przeczenie, więc many jest naturalne.
„There's a lot of traffic today.” – zdanie twierdzące, więc a lot of, nie much.
Polskie „Mam dużo pracy” kusi, żeby powiedzieć „I have much work”. Gramatycznie to nie błąd, ale brzmi nienaturalnie: powiedz „I have a lot of work”. A lot of jest wygodne, bo pasuje do obu rodzajów rzeczowników: a lot of books, a lot of water.
Po polsku „pieniądze” to liczba mnoga, ale money jest niepoliczalne (nie ma „two moneys”), więc much.
Kalka z „ile jabłek?”. Apples da się policzyć, więc how many.
People to liczba mnoga (jak „ludzie”), więc zawsze many: many people, how many people.
Po polsku mówimy „informacje”, ale information jest po angielsku niepoliczalne, więc much. Nie ma też formy „informations”.
„Dużo rad” to po polsku liczba mnoga, ale advice jest niepoliczalne: a lot of advice albo many tips.
Dosłownie „mam dużo pracy”. Nie jest to błąd, ale w zdaniu twierdzącym a lot of brzmi dużo naturalniej – much zostaw na pytania i przeczenia.
Kalka z „Ile masz lat?”. O wiek pytamy przez how old, a odpowiadamy „I'm 25” – bez have.
Po polsku „dużo” i „ile” pasują do każdego rzeczownika: „dużo książek”, „dużo wody”, „ile jabłek?”, „ile cukru?”
Angielski musi wybrać: many / how many przy policzalnych (many books, how many apples), much / how much przy niepoliczalnych (much water, how much sugar). Zanim powiesz „ile” albo „dużo”, zapytaj siebie: czy to się liczy po kolei?
„Pieniądze”, „informacje”, „rady”, „włosy” to po polsku liczba mnoga
Po angielsku money, information, advice i hair są niepoliczalne: nie mają liczby mnogiej i łączą się z much: „much money”, „much information”. Nie mów „many money” ani „many informations” – „informations” i „advices” w ogóle nie istnieją.
„Ile to kosztuje?” i „Ile masz lat?”
O cenę pytasz how much, bo chodzi o pieniądze: „How much is it?” / „How much does it cost?”. O wiek nie pytasz przez „ile lat”, tylko przez old: „How old are you?”, nie „How many years do you have?”.
„Bardzo to lubię”, „Bardzo dziękuję” – „bardzo” stoi przed czasownikiem
Po angielsku very much stoi na końcu, po dopełnieniu: „I like it very much”, „Thank you very much”. „I very much like it” brzmi formalnie, a „I like very much it” to błąd.
💡 Policz po kolei: jeśli się da, użyj many; jeśli to się mierzy, użyj much.
💡 Money, information, advice, hair: po angielsku niepoliczalne, więc much. People: policzalne, więc many.
💡 W zdaniu twierdzącym wybierz a lot of – pasuje do obu rodzajów rzeczowników.
"How much cheese do you want — half a pound?"
"That's fine. How many apples are in a bag?"
"Usually six. We don't have many bags left today, though."
"No problem, one bag is enough."
Ćwiczenie 1 · Posortuj: policzalne czy niepoliczalne
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 2 · Wybierz właściwe słowo
How ___ apples do you need?
Ćwiczenie 3 · Wybierz właściwe słowo
How ___ sugar do you take in your coffee?
Ćwiczenie 4 · Wybierz właściwe słowo
There isn't ___ time left before the meeting.
Ćwiczenie 5 · Wybierz właściwe słowo
There aren't ___ seats available tonight.
Ćwiczenie 6 · Wybierz właściwe słowo
I don't have ___ friends in this city yet.
Ćwiczenie 7 · Popraw błąd
Fix the mistake:
Ćwiczenie 8 · Uzupełnij zdanie
Complete: We don't have ___ eggs left. (one word)
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete: How ___ does the ticket cost? (one word)
Ćwiczenie 10 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 11 · Wybierz bardziej naturalne zdanie
In everyday speech, which sounds more natural for a positive statement?
Ćwiczenie 12 · Pułapka: polska liczba mnoga
Posortowano: 0 / 6
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
How ___ books have you read this year?
Some czy any
Some w zdaniach twierdzących, propozycjach i prośbach; any w przeczeniach, pytaniach i w znaczeniu „jakikolwiek”. Z polskimi pułapkami.
This, that, these i those
This, that, these czy those? Po polsku mówimy „ten” prawie o wszystkim, a angielski zawsze wybiera według odległości (blisko, daleko) i liczby.
Few i little (mało, kilka, trochę)
Few i a few z rzeczownikami policzalnymi, little i a little z niepoliczalnymi. Jak jedno małe „a” zmienia „mało” w „kilka” albo „trochę”.
All, every i each
All, every i each: all to cała grupa, every to uogólnienie, each – każdy osobno. Jak przełożyć polskie „wszyscy” i „każdy”.