Evet/hayır soruları

Türkçede soru edatı yeter, ama İngilizcede bu cümle kulağa şaşkınlık ifadesi gibi gelir. Normal bir soru için başa do/does/did koy.

am/is/are, Türkçedeki mı/mi gibi her soruya eklenen bir işaret değildir. like normal bir fiil olduğu için soru do ile yapılır.

Türkçede özne söylenmeyebilir (“Hazır mı?”), ama İngilizce soruda özne her zaman gerekir.

be fiili kendisi öznenin önüne geçer; önüne does eklenmez.

Türkçedeki “-ebil” bir ek olsa da İngilizcedeki can ayrı bir modal fiildir ve başa kendisi geçer. Modal fiillerle do hiç kullanılmaz.

Geçmiş zamanı did zaten gösteriyor, bu yüzden call yalın kalır, -ed almaz. Türkçedeki “Aradın mı?” cümlesinin tersine, zaman asıl fiilde değil, did üzerindedir.

“Yakında banka var mı?” sorusunda da devrik yapı gerekir: is, there kelimesinin önüne geçer.

Türkçede evet/hayır sorusu, kelime sırası aynı kalarak mı/mi ekiyle yapılır: “Kahve sever misin?”, “Elif burada çalışıyor mu?”

İngilizcede soru edatı yoktur; soru kelime sırasıyla yapılır. Yardımcı fiil öznenin önüne geçer, yardımcı fiil yoksa başa do/does/did gelir: “Do you like coffee?”, “Does Elif work here?” Soru tonlamasıyla söylenen “You like coffee?” de vardır, ama nötr bir soru değil, şaşkınlık ya da teyit anlamı taşır (“Aa, sen kahve mi seviyorsun?”).

“Aradın mı?”, “Çalışıyor mu?”: Türkçede zaman ve kişi asıl fiilde, soru edatı ise çekimsiz

İngilizcede bu iş bölümü tam tersidir: zamanı ve kişiyi do/does/did taşır, asıl fiil yalın kalır. Bu yüzden “Did you call her?”, “Does she work here?” doğrudur; “Did you called her?” ya da “Does she works here?” deyince zamanı ya da kişiyi iki kez işaretlemiş olursun. Bir de do/does/did yerine am/is/are kullanma: “Are you like coffee?” değil, “Do you like coffee?”

“Yüzebilir misin?”, “Hazır mı?”: Türkçede “-ebil” bir ektir; “olmak” fiili ve özne de çoğu zaman söylenmez

İngilizcede can, will, must gibi modal fiiller ayrı kelimelerdir ve soru yaparken kendileri başa geçer: “Can you swim?” (“Do you can swim?” değil). be fiili de aynı şekilde davranır: “Is he ready?”, “Are you free?” Öznesiz ya da be fiilsiz bir soru (“Is ready?”, “He ready?”) İngilizcede olmaz.

“Yakında banka var mı?”, “Araban var mı?”: Türkçede “var mı?” ile sorulur

“Var mı?” İngilizcede iki farklı yapıya karşılık gelir ve ikisinde de soru kuralı geçerlidir. Bir yerde bir şeyin olup olmadığını sorarken there is/are devrilir: “Is there a bank near here?” (“There is a bank near here?” değil). Birine ait bir şeyi sorarken have asıl fiildir, bu yüzden do gerekir: “Do you have a car?”