Please close the door. Close the door, would you? Dwa proste sposoby, żeby zwykłe polecenie zabrzmiało jak uprzejma prośba.
Czego się nauczysz
Samo polecenie w trybie rozkazującym brzmi po angielsku dość ostro – ostrzej niż polskie „Zamknij drzwi” w przyjacielskiej rozmowie. Dwa proste dodatki zmieniają je w uprzejmą prośbę, a zdanie nie musi przy tym stawać się pełnym pytaniem: please albo krótkie pytanie na końcu (would you?).
Po polsku uprzejmość często wyrażasz trybem przypuszczającym: „Mógłbyś zamknąć drzwi?”, „Czy mogłaby pani…?”. Po angielsku odpowiadają temu pytania z Could you…? i Would you…? – są w osobnej lekcji o prośbach, propozycjach i sugestiach. Tutaj ćwiczysz krótszą drogę: polecenie + please albo polecenie + would you?.
Please może stać na początku albo na końcu polecenia. Obie wersje są uprzejme, różnią się głównie tonem i intonacją: „Please take a seat.” „Take a seat, please.”
Uwaga: po polsku „proszę” często wstawiasz w środek: „Zamknij, proszę, drzwi”, „Podaj mi, proszę, sól”. Po angielsku please nie rozdziela czasownika i dopełnienia – „Close please the door” to błąd. W przeczeniu please stoi przed don't: „Please don't slam the door.”, nie „Don't please slam the door”.
I jeszcze jedno: oficjalne „Proszę usiąść” albo „Proszę zaczekać” to nie „Please to sit down” ani „I ask you to sit down”. Po angielsku wystarczy please + tryb rozkazujący: „Please sit down.”, „Please wait here.”
Gdy dodasz na końcu polecenia would you?, will you? albo could you?, zmieniasz je w prośbę: zapraszasz rozmówcę, żeby się zgodził, zamiast tylko mówić mu, co ma zrobić. Would you? i could you? brzmią najłagodniej; will you? jest bardziej bezpośrednie, a powiedziane ostrym tonem może brzmieć niecierpliwie.
To trochę jak polskie „Podaj sól, dobrze?”, ale nie tłumacz „dobrze?” ani „tak?” jako „yes?” czy „good?”. Angielska końcówka zawsze ma budowę czasownik posiłkowy + you: „would you?”, nie „you would?” (jak w polskim „Zamkniesz?”, gdzie pytanie robi tylko intonacja) i bez powtarzania czasownika głównego („would you do?”).
Kalka z „Zamknij, proszę, drzwi”. Po angielsku please stoi na początku albo na końcu – nigdy między czasownikiem a dopełnieniem.
W przeczeniu please stoi przed don't (albo na samym końcu).
Po polsku pytanie robi sama intonacja („Ściszysz?”). W angielskiej końcówce czasownik posiłkowy stoi przed you.
Końcówka to samo „would you?” – czasownik główny się w niej nie powtarza.
Kalka z „Zamknij drzwi, tak?” albo „…, dobrze?”. Po angielsku łagodzisz polecenie końcówką would you?, could you? albo will you?.
Kalka z „Proszę usiąść”. Po please stoi forma podstawowa czasownika, bez to.
Po polsku „proszę” może stać w środku polecenia: „Zamknij, proszę, drzwi”, „Wyłącz, proszę, telefon”
Po angielsku please stoi na samym początku albo na samym końcu: „Please close the door.” / „Close the door, please.” Nigdy między czasownikiem a dopełnieniem: nie „Close please the door”.
W mowie łagodzisz polecenie końcówką „…, dobrze?”, „…, co?”, „…, tak?”: „Podaj mi sól, dobrze?”
Po angielsku końcówka to czasownik posiłkowy + you: „Pass the salt, would you?”, „Close the window, could you?”. „…, yes?” brzmi obco, a „…, OK?” jest bardzo potoczne i może brzmieć jak nacisk.
Formalne prośby po polsku to często „proszę” + bezokolicznik: „Proszę usiąść”, „Proszę wyłączyć telefony”
Po angielsku nie ma tu to ani „I ask you”: „Please sit down.”, „Please turn off your phones.” Please + forma podstawowa wystarczy, żeby brzmieć uprzejmie i oficjalnie.
Po polsku uprzejmość wyrażasz trybem przypuszczającym: „Mógłbyś mi pomóc?”, „Czy mogłaby pani zamknąć drzwi?”
Po angielsku odpowiadają temu pełne pytania „Could you help me?”, „Would you mind closing the door?” – bez rodzaju i bez „pan/pani”. Ta lekcja uczy krótszej formy: polecenie + please albo + would you?.
💡 Please – na początku albo na końcu, nigdy w środku jak „proszę” w „Zamknij, proszę, drzwi”.
💡 Końcówka: would you? / could you? / will you? – czasownik posiłkowy przed you.
💡 „Proszę usiąść” to po prostu „Please sit down”.
"It's a bit loud in here. Turn it down, will you?"
"Sorry about that — sure, no problem."
"Thanks. And please close the door on your way out, if you don't mind."
"Of course."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawną złagodzoną prośbę
Choose the correct softened request.
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawną złagodzoną prośbę
Choose the correct softened request.
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawną złagodzoną prośbę
Choose the correct softened request.
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 7 · Wybierz uprzejmiejszą wersję
Choose the friendlier, more polite version.
Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawną złagodzoną prośbę
Choose the correct softened request.
Ćwiczenie 9 · Dodaj please, żeby złagodzić polecenie
Add 'please' to soften this command, at the start: 'Turn off the lights.'
Ćwiczenie 10 · Dodaj końcówkę pytającą, żeby złagodzić polecenie
Add a tag question to soften this command: 'Close the window.'
Ćwiczenie 11 · Posegreguj zdania
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 12 · Pułapka: „proszę” w środku zdania
Polish: "Wyłącz, proszę, telefon." Which English request is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct sentence.
Jak wydawać instrukcje
Przepis, wskazówki dojazdu, instrukcja obsługi: łącz tryb rozkazujący ze słowami first, then, next, after that i finally, żeby jasno opisać kolejne kroki.
Let's: propozycje typu „chodźmy”, „zróbmy”
Let's to angielskie „chodźmy”, „zróbmy”: propozycja, która obejmuje także ciebie. Forma podstawowa po Let's, przeczenie Let's not i krótkie odpowiedzi.
Tryb rozkazujący: twierdzenia i przeczenia
Tryb rozkazujący po angielsku: forma podstawowa czasownika bez podmiotu do poleceń, instrukcji i ostrzeżeń, a Don't zamiast „nie” – nigdy „Not touch!”.
Rodzaje zdań w angielskim
Declarative, interrogative, imperative, exclamatory: cztery rodzaje zdań, jak po polsku. Różnice są w budowie – np. pytania z do zamiast „czy”.