Bare infinitive to podstawowa forma czasownika bez to: She can swim. They let him go. He made me laugh. Dobra wiadomość: po polsku też mówisz „umiem pływać”, bez niczego między czasownikami.
Czego się nauczysz
Angielskie czasowniki zwykle poznajesz razem z to: to swim, to go, to ask. W kilku stałych miejscach to jednak znika i zostaje sama podstawowa forma czasownika. To właśnie bare infinitive, czyli „goły” bezokolicznik. Najważniejsze przypadki: po czasownikach modalnych i po let/make.
Sam pomysł jest ci znany: po polsku mówisz „Umiem pływać”, „Rodzice pozwalają mi późno wracać do domu” i między czasownikami nic nie stoi. W tych miejscach po angielsku też nie ma to.
Po can, could, will, would, shall, should, may, might i must zawsze stoi podstawowa forma czasownika bez to: „You must finish this by Friday”, „We should leave before it gets dark”. Dokładnie jak „Musisz to skończyć do piątku”, „Powinniśmy wyjść, zanim się ściemni”.
Błąd „She can to swim” nie bierze się więc z polskiego, tylko z nawyku uczenia się czasowników razem z to. Do tego „musieć” często tłumaczymy jako have to i stąd „I must to go”. Zapamiętaj pary: must – bez to, have to – z to; can – bez to, be able to – z to. Ought to też ma swoje to: „You ought to call her”.
W stronie czynnej po let i make stoi osoba, a potem podstawowa forma czasownika, bez to: „She let him go”, „The movie made me cry”.
Let znaczy „pozwolić”. Kłopot w tym, że „pozwolić komuś coś zrobić” często uczymy się jako allow somebody to do something, a allow rzeczywiście wymaga to. Let – nie: „My parents let me stay out late”, a nie „let me to stay”.
Make w tym znaczeniu to „zmusić”, „kazać” albo „sprawić, że”: „Kazali mu czekać na zewnątrz” → „They made him wait outside”, „Nauczyciel kazał nam poprawić pracę” → „The teacher made us redo the assignment”, „Film sprawił, że płakaliśmy” → „The movie made us cry”. Polskie „zmusić do” podsuwa to („made him to wait”), ale w stronie czynnej po make nigdy go nie ma.
Po help możliwe są obie formy: „help me carry” i „help me to carry”. Wersja bez to jest częstsza w codziennym angielskim. Błędem jest dopiero -ing („help me to carrying”).
Tu jest niespodzianka: gdy make stoi w stronie biernej (was/were made), przed bezokolicznikiem wraca to: „I was made to apologize”, „He was made to wait outside”.
Po polsku zwykle mówimy bezosobowo: „Kazano mi przeprosić”, „Zmuszono go do czekania na zewnątrz”. Nie ma tu wzoru dla angielskiej strony biernej, więc łatwo powiedzieć „I was made apologize”. Zapamiętaj parę: strona czynna made him wait, strona bierna was made to wait. Tak samo, choć rzadziej, działają see i hear: „I saw him leave” → „He was seen to leave”.
Let w stronie biernej praktycznie się nie używa (be let go to stała fraza: „zostać zwolnionym z pracy”). „Pozwolono mi wyjść wcześniej” to „I was allowed to leave early”. Czasowniki tell i ask zawsze mają to, w stronie czynnej i biernej: „They told him to wait” → „He was told to wait”.
Po had better (prawie zawsze w skrócie 'd better) i would rather ('d rather) też stoi podstawowa forma bez to. „You'd better leave now” to „Lepiej już idź”, a „I'd rather stay home tonight” – „Wolę dziś zostać w domu”. Uważaj na pomieszanie z prefer: „I prefer to stay” ma to, „I'd rather stay” – nie.
Why not + podstawowa forma służy do podsuwania pomysłów: „Why not ask him yourself?” – „Czemu nie zapytasz go osobiście?” albo „Czemu by go nie zapytać?”. Żadnego „Why not to ask”. Możesz też powiedzieć „Why don't you ask him yourself?”, i znowu bez to.
Jak w „Umie bardzo dobrze pływać”: po czasowniku modalnym nic nie stoi przed kolejnym czasownikiem.
„Muszę iść” to must go albo have to go. Must nie ma to, have to – ma. Nie łącz obu.
„Pozwolić” to też allow, które ma to (allow me to stay). Let – nie.
W stronie czynnej po make + osoba stoi forma podstawowa. „Zmusić do” nie przechodzi na to.
Polskie „Kazano mi przeprosić” jest bezosobowe i nie podpowiada tej formy. W stronie biernej make to wraca.
Po had better ('d better) stoi forma podstawowa bez to, jak w „Lepiej już idź”.
„Wolę zostać” to I'd rather stay albo I prefer to stay. To ma tylko prefer.
Po „móc”, „umieć”, „musieć”, „powinien” bezokolicznik stoi bez żadnego słówka: „Umiem pływać”, „Musisz iść”, „Powinniśmy wyjść”
Po angielsku jest tak samo: „She can swim”, „You must go”, „We should leave”. To pomaga, tylko nie mieszaj must z have to: have to, be able to, need to i ought to mają to, a modalne can, must, should – nie.
„Rodzice pozwalają mi późno wracać do domu”: „pozwolić” to po angielsku zarówno let, jak i allow
Te dwa czasowniki mają różne konstrukcje: let me stay (bez to), ale allow me to stay (z to). Nie przenoś to z allow do let: „My parents let me to stay out late” jest błędne. W stronie biernej zostaje tylko allow: „I was allowed to leave early”.
„Kazali mu czekać”, ale „Zmusili go do czekania”, a w zdaniach bezosobowych „Kazano mi przeprosić”
Make w stronie czynnej działa jak „kazać” + bezokolicznik, bez żadnego łącznika: „They made him wait outside”. „Do” z „zmusić do” nie zamienia się w to. To pojawia się dopiero w stronie biernej, której polski w tym miejscu zwykle nie używa: „He was made to wait outside”, „I was made to apologize”.
💡 Jak po „móc” i „musieć”: po can, must, should nic nie stoi między czasownikami.
💡 Let me stay, ale allow me to stay: oba to „pozwolić”, tylko allow ma to.
💡 Make w stronie czynnej bez to (made him wait), w stronie biernej z to (was made to wait).
💡 „Pozwolono mi wyjść wcześniej” → I was allowed to leave early, a nie I was let leave.
"Can I stay out past ten tonight?"
"I'll let you stay out until ten thirty, but you must text me when you leave."
"Okay, deal. Why not just come pick me up instead?"
"You'd better call me first — I might be busy."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — after a modal verb.
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — after 'let'.
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — after 'make' (active).
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — passive 'make' needs 'to' back.
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — after 'had better'.
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — after 'would rather'.
Ćwiczenie 7 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — after 'help' (bare infinitive is common and natural).
Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — 'why not' + bare infinitive.
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete with the bare infinitive: 'You must ___ (finish) this by Friday.'
Ćwiczenie 10 · Uzupełnij zdanie
Complete with the bare infinitive: 'The teacher made us ___ (redo) the assignment.'
Ćwiczenie 11 · Przyporządkuj do grup
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „pozwolić” → let … to
Polish: „Rodzice pozwalają mi późno wracać do domu.” „Pozwolić” can be let or allow. Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct sentence.
Czasownik + osoba + bezokolicznik z to
Want, ask, tell, advise + osoba + to: „Chcę, żebyś zadzwoniła” to I want you to call me, a nie I want that you call me.
Wzorce czasownikowe: -ing czy to?
Avoid, mind i suggest + -ing, want i decide + to, like i begin z obiema formami. Trzy grupy czasowników i pułapki polskiego bezokolicznika.
Bezokolicznik z to (to-infinitive)
Bezokolicznik z to: cel działania, po przymiotnikach i po czasownikach takich jak want czy decide. Dlaczego „żeby kupić” to to buy, a nie for to buy.
Gerund: forma -ing jako rzeczownik
Forma -ing w roli rzeczownika: jako podmiot, po enjoy czy avoid i po przyimku. Kiedy pomaga polskie „pływanie”, a kiedy myli bezokolicznik.