I want you to call me. She asked him to close the door. W tej konstrukcji osoba stoi między czasownikiem a to + czasownik, tam gdzie po polsku mówimy „żeby…”.
Czego się nauczysz
Wiele angielskich czasowników opisuje sytuację, w której jedna osoba chce, prosi albo każe INNEJ osobie coś zrobić. Schemat jest zawsze ten sam: czasownik + dopełnienie (osoba) + to + czasownik.
Po polsku mówimy to zupełnie inaczej: zdaniem z „żeby” i czasownikiem w formie przypominającej czas przeszły: „Chcę, żebyś zadzwonił/zadzwoniła do mnie wieczorem”, „Poprosiła go, żeby zamknął drzwi”. Po angielsku nie ma tu ani „żeby”, ani odmienionego czasownika: „I want you to call me tonight”, „She asked him to close the door”.
Osoba stoi w formie dopełnienia: me, you, him, her, us, them. „I want him to call me”, a nie „I want he to call me” – choć w polskim „żeby on zadzwonił” jest mianownik.
Want, ask, tell, advise, invite, encourage, expect, persuade, warn, remind, allow i would like mają tę samą budowę: czasownik + osoba + to + czasownik.
Część polskich czasowników działa podobnie i to ci pomoże: „kazać komuś coś zrobić”, „pozwolić komuś coś zrobić”, „zachęcać kogoś do…”, „namówić kogoś do…”. Na przykład „Lekarz kazał mu odpoczywać przez tydzień” → „The doctor told him to rest for a week”, „Rodzice zachęcali mnie do studiów za granicą” → „My parents encouraged me to study abroad”.
Dwie pułapki. Po pierwsze, polski celownik („Powiedzieliśmy dzieciom, żeby były cicho”) nie zamienia się w to przed osobą: „We told the kids to be quiet”, a nie „told to the kids”. Po drugie, polecenie to tell, nie say: „She told me to wait”, a nie „She said me to wait”. Uważaj też na suggest – nie ma tej konstrukcji: „Zaproponował, żebym poczekał/poczekała” to „He suggested (that) I wait”, a nie „He suggested me to wait”.
Żeby zaprzeczyć, postaw not tuż przed to. Nie dodawaj osobnego don't po osobie.
Po polsku przeczenie siedzi w zdaniu z „żeby”: „Ostrzegliśmy ich, żeby się nie spóźnili”. Stąd kalka „We warned them don't be late”. Poprawnie: „We warned them not to be late”. Uwaga: zdanie „Nie chcę, żebyś się martwił/martwiła” najczęściej brzmi po angielsku „I don't want you to worry”. „I want you not to worry” też jest poprawne.
W przeciwieństwie do polskiego angielski nie potrzebuje tu żadnego słowa łączącego przed osobą. „Żeby” nie tłumaczymy jako that: osoba stoi zaraz po czasowniku, a po niej to + czasownik.
„Nauczyciel oczekuje, że skończymy do piątku” → „The teacher expects us to finish by Friday”. „Chcesz, żebym ci pomógł/pomogła?” → „Would you like me to help you?”, a nie „Would you like that I help you?”.
Kalka z „Chcę, żebyś zadzwonił”. Po want stoi osoba, a potem to + czasownik.
Po osobie stoi pełne to + czasownik. Nie przenoś odmienionego czasownika ze zdania „żeby zamknął”.
Przeczenie not stoi tuż przed to, a nie jako osobne „don't”. Częściej powiesz: I don't want you to worry.
„Chcesz, żebym ci pomógł?” → would you like me to help, bez that.
W „żeby on zadzwonił” jest mianownik, ale po angielsku osoba stoi w formie dopełnienia: him, her, them.
„Powiedziała mi, żebym poczekała” to tell + osoba + to. Say nie ma tej konstrukcji.
„Zaproponował mi, żebym…”: suggest nie łączy się z osobą + to. Użyj suggest (that) + zdanie albo suggest + -ing.
„Chcę, żebyś przyszedł”, „Chcesz, żebym ci pomogła?”: po „chcieć” stoi zdanie z „żeby”
Po angielsku zamiast zdania jest osoba + to + czasownik: „I want you to come”, „Would you like me to help you?”. „I want that you come” jest kalką z „chcę, żebyś” i brzmi bardzo obco.
„Kazać komuś odpocząć”, „pozwolić komuś wyjść”, „namówić kogoś do zmiany zdania”
Tu polski ma podobny szyk: osoba, a potem czynność. Po angielsku dodaj tylko to i osobę w formie dopełnienia: „The doctor told him to rest”, „They allowed us to leave”, „She persuaded him to change his mind”.
„Powiedzieliśmy dzieciom, żeby były cicho”: osoba w celowniku („komu?”)
Po tell, ask, advise osoba stoi bez żadnego przyimka: „We told the kids to be quiet”, „He advised her to see a doctor”. Nie dodawaj to przed osobą i nie używaj say: „She said me to wait” jest błędne, poprawnie „She told me to wait”.
💡 „Chcę, żebyś…” → I want you to…, bez that.
💡 Osoba w formie dopełnienia: me, you, him, her, us, them.
💡 Polecenie to tell + osoba + to (nie say), bez to przed osobą: told the kids.
💡 Przeczenie: not to + czasownik (warned them not to be late).
"Can you remind me to pack my charger?"
"Sure. I also want you to double-check the tickets before we leave."
"Will do. The airline advised us to arrive two hours early."
"Good thing you told me — I almost forgot."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — negative form.
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 7 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete: 'My parents encouraged me ___ (study) abroad.'
Ćwiczenie 10 · Uzupełnij zdanie
Complete: 'The doctor told him ___ (rest) for a week.'
Ćwiczenie 11 · Ułóż słowa we właściwej kolejności
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „Chcę, żebyś…” słowo w słowo
Polish: „Chcę, żebyś zadzwonił do mnie wieczorem.” Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct sentence.
Bezokolicznik bez to (bare infinitive)
Po czasownikach modalnych, let, make, had better, would rather i why not czasownik stoi bez to. W stronie biernej make to wraca: I was made to apologize.
Wzorce czasownikowe: -ing czy to?
Avoid, mind i suggest + -ing, want i decide + to, like i begin z obiema formami. Trzy grupy czasowników i pułapki polskiego bezokolicznika.
Bezokolicznik z to (to-infinitive)
Bezokolicznik z to: cel działania, po przymiotnikach i po czasownikach takich jak want czy decide. Dlaczego „żeby kupić” to to buy, a nie for to buy.
Gerund: forma -ing jako rzeczownik
Forma -ing w roli rzeczownika: jako podmiot, po enjoy czy avoid i po przyimku. Kiedy pomaga polskie „pływanie”, a kiedy myli bezokolicznik.