Ta sama osoba może być I w jednym zdaniu i me w następnym. O formie decyduje rola zaimka w zdaniu, a nie to, o kim mówisz.
Czego się nauczysz
W angielskim zaimek zmienia formę zależnie od tego, jaką rolę pełni w zdaniu. Gdy wykonujesz czynność, jesteś I (I called Anna). Gdy ktoś wykonuje ją na tobie, jesteś me (Anna called me). Osoba ta sama, zmienia się tylko rola.
Po polsku znasz to bardzo dobrze, a nawet lepiej: ona, jej, ją, nią – cztery formy, każda dla innego przypadku. Angielski jest prostszy. Ma tylko dwie role: podmiot wykonuje czynność, a dopełnienie ją „otrzymuje” albo stoi po małym słowie typu with, for, to. Nie musisz myśleć o przypadkach – wystarczy wiedzieć, gdzie stoi zaimek.
Formę podmiotu – I, he, she, we, they – stawiasz tuż przed czasownikiem, bo podmiot wykonuje czynność. He answers emails every morning. They live two blocks from the station.
Uwaga na polski nawyk pomijania podmiotu. Mówimy „Jest moim bratem”, „Mieszkają niedaleko” – końcówka czasownika wystarczy. W angielskim zaimek przed czasownikiem musi się pojawić: He is my brother, They live nearby. I musi to być forma podmiotu, nie „Him is…”.
You i it nie zmieniają się między podmiotem a dopełnieniem, więc ta zasada dotyczy głównie par I/me, he/him, she/her, we/us i they/them.
Formę dopełnienia – me, him, her, us, them – stawiasz tuż po czasowniku, bo dopełnienie „otrzymuje” czynność. The dentist checked me first. My neighbor drove us to the airport.
Po polsku dopełnienie może stać prawie wszędzie: „Ją znam od dawna”, „Mnie nikt nie pytał”, „Nas sąsiad podwiózł”. W angielskim szyk jest stały: podmiot, czasownik, dopełnienie. I know her, Nobody asked me, The neighbor drove us. Gdy zaimek dopełnienia stoi na początku zdania, prawie zawsze to błąd.
Dobra wiadomość: nie musisz wybierać między „go”, „jego”, „jemu”, „mu” czy „nim” (np. „nie widzę go”, „pomagam mu”, „idę z nim”). Wszystko to w angielskim jest him – uwaga tylko na dzierżawcze „jego” („jego dom”), które jest his. Tak samo „ją”, „jej” i „nią” to zawsze her. Szybki test: jeśli zaimek stoi tuż po czasowniku i odpowiada na pytanie „kogo? co? komu?”, potrzebna jest forma dopełnienia.
Po przyimku – with, for, to, from, about, near – zawsze stoi forma dopełnienia, nigdy forma podmiotu: with her, for us, to them, about him. Tak samo gdy osób jest dwie: between you and me (nie „between you and I”, choć czasem to słychać).
Polakom ta zasada zwykle przychodzi łatwo, bo po polskim przyimku też nie mówimy „ona” ani „my”: z nią, dla nas, do nich, o nim. Trzeba tylko zapamiętać, że wszystkie te formy mają jeden odpowiednik: with her, for us, to them, about him. Czas i typ zdania nic tu nie zmieniają.
I → me, he → him, she → her, we → us, they → them.
you i it są takie same w obu rolach: you przed czasownikiem i you po nim; it przed czasownikiem i it po nim.
Uwaga na rzeczy. Po polsku lampa jest „ona”, a stół „on”: „Ta lampa? Biorę ją”. W angielskim rzeczy to it: I'll take it, nie „I'll take her”. A „oni / one” w roli dopełnienia to them (nie their – to forma dzierżawcza, „ich” w znaczeniu „należący do nich”).
Oba zaimki są podmiotem went, więc oba mają formę podmiotu: he and I. Siebie wymieniasz na końcu.
Kalka z „Poszliśmy z bratem do kina”. Polskie „my z bratem” znaczy „ja i brat”; w angielskim trzeba wymienić obie osoby: my brother and I.
To jest przyimkiem, a po każdym przyimku stoi forma dopełnienia: me, nie I. Po polsku też nie powiesz „dała książkę do ja”.
Zaimek stoi tuż przed czasownikiem is, więc potrzebna jest forma podmiotu: he. I nie pomijaj go – „Is my brother” to kalka z „Jest moim bratem”.
Zaimek jest podmiotem are meeting: forma podmiotu we, nie us. Liczba mnoga nie zmienia zasady.
Po polsku lampa jest rodzaju żeńskiego („lubię ją”), ale w angielskim rzeczy nie mają rodzaju. Lamp, table, phone – zawsze it.
Polski ma dla jednej osoby kilka form zależnych od przypadku: „Znam ją”, „Daję jej książkę”, „Idę z nią”, „Myślę o niej”.
Angielski zamienia je wszystkie na jedną formę dopełnienia: I know her, I give her the book, I'm going with her, I'm thinking about her. Nie wybierasz przypadku – decyduje tylko to, czy zaimek jest podmiotem (przed czasownikiem), czy nie.
Po polsku dopełnienie może stać na początku, żeby coś podkreślić: „Jego znam, a jej nie”, „Mnie to nie przeszkadza”.
W angielskim szyk jest stały: podmiot – czasownik – dopełnienie. I know him, but I don't know her. It doesn't bother me. Akcent zaznaczasz intonacją, nie przestawianiem zaimka na początek.
Mówimy „Ja i on poszliśmy do sklepu” albo – bardzo po polsku – „Poszliśmy z bratem do sklepu” (= ja i brat).
W angielskim obie części podmiotu mają formę podmiotu, a siebie wymieniasz na końcu: He and I went to the store. My brother and I went to the store. „We with my brother” to kalka – po angielsku brzmi, jakby do jakiejś grupy „my” dołączył jeszcze brat. „Me and him went…” słychać w luźnej mowie, ale uchodzi za błąd.
Po polsku po „to” używamy mianownika: „To ja”, „To ona”, „Ja też”.
W codziennym angielskim w takich krótkich zwrotach stoi forma dopełnienia: It's me, That's her, Me too. „It is I” brzmi dziś bardzo sztywno. Zwróć uwagę, że zdanie zaczyna się od it albo that – „To ja” to nie „Is me”.
💡 Ją, jej, nią → zawsze her. Go, jemu, mu, nim → zawsze him (ale „jego dom” → his house).
💡 „Ja i on” jako podmiot → he and I; „my z siostrą” → my sister and I.
💡 „Ją znam od lat” → I've known her for years: dopełnienie po czasowniku.
💡 „To ja” → It's me; „Ja też” (gdy ktoś mówi „I love pizza”) → Me too.
"Okay, who had the pasta?" "That was her — she ordered the pasta, and I had the salad."
"And the appetizer we all shared — should I split that three ways, between you, him, and me?"
"Sounds fair. He can cover the appetizer, and I'll pay for the drinks for us."
"Perfect. I'll send the total to them so everyone knows their share."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne zdanie
Which sentence uses the correct pronoun before the verb?
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Which sentence uses the correct pronoun after the verb?
Ćwiczenie 3 · Uzupełnij zdanie
Complete the sentence: Can you sit with ___ during the flight?
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne zdanie
Which sentence is correct?
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawne zdanie
Which sentence is correct?
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawne zdanie
Which sentence is correct?
Ćwiczenie 7 · Przyporządkuj do grup
Posortowano: 0 / 8
Ćwiczenie 8 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 9 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 10 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 11 · Uzupełnij zdanie
Complete the sentence with the correct pronoun: ___ is running late for the meeting. (about your coworker Daniel)
Ćwiczenie 12 · Uzupełnij zdanie
Complete the sentence with the correct pronoun: Could you send the invoice to ___? (about your two clients, Mr. and Mrs. Lee)
Ćwiczenie 13 · Uzupełnij zdanie
Complete the sentence with the correct pronoun: The teacher sat next to ___ during the exam. (about yourself)
Ćwiczenie 14 · Popraw błąd
Fix the mistake and type the correct sentence: "Us are going to the concert tonight."
Ćwiczenie 15 · Popraw błąd
Fix the mistake and type the correct sentence: "Please wait for we outside the office."
Ćwiczenie 16 · Sytuacja z życia
You and your friend are splitting a restaurant bill. The waiter asks who ordered the salad. Which reply uses the correct pronoun?
Ćwiczenie 17 · Pułapka z polskiego: „my z bratem”
Polish: "Poszliśmy z siostrą na koncert." ("my z siostrą" means "my sister and I"). Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, czy umiesz wybrać zaimek w roli podmiotu albo dopełnienia.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Which sentence is correct?
Zaimki osobowe
Siedem zaimków osobowych: I, you, he, she, it, we, they. „It” przy pogodzie i godzinie, „they” o jednej osobie i dlaczego nie mówimy „Is cold”.
Zaimki dzierżawcze: mine, yours, hers
Mine, yours, his, hers, ours, theirs: jak zastępują „my + rzeczownik”, dlaczego nigdy nie mają apostrofu i czemu „its” nie stoi samo.
My czy mine? Zaimki dzierżawcze w praktyce
My, your, her, our, their czy mine, yours, hers, ours, theirs? Jedno pytanie: czy po zaimku stoi rzeczownik. Plus pułapka polskich „jej” i „ich”.
Zaimki zwrotne: myself, yourself, themselves
Osiem zaimków zwrotnych od myself do themselves: znaczenie zwrotne i emfatyczne, polskie „się” i „sam”, oraz błąd „contact myself”.