She suggested going to the cinema. He promised to call. He denied taking it.
Czego się nauczysz
Jeśli umiesz już przekazywać twierdzenia, pytania i polecenia, czasowniki takie jak suggest, deny czy accuse pozwolą ci mówić znacznie precyzyjniej. Mówią nie tylko, że ktoś coś powiedział, ale też, co to było: propozycja, obietnica, oskarżenie.
Haczyk: każdy z tych czasowników ma stałą konstrukcję, której nie wybierasz dowolnie. Po polsku używasz bezokolicznika („Obiecał zadzwonić”), zdania z „żeby” lub „że” albo przyimka z rzeczownikiem („przeprosił za spóźnienie”). Po angielsku tylko część czasowników łączy się z to + czasownik. Inne wymagają formy -ing, osoby jako dopełnienia albo zdania z that. Najlepiej uczyć się każdego czasownika razem z jego konstrukcją.
Po suggest, admit i deny stoi forma -ing, po apologize – for + -ing. Nigdy to + czasownik. Tu myli polskie „zaproponować”, bo łączy się z bezokolicznikiem albo z „żeby”: „Zaproponowała, żebyśmy poszli do kina” to „She suggested going to the cinema.”, a nie „suggested to go” ani „suggested us to go”. Suggest nie przyjmuje osoby przed czasownikiem. Może za to stać z that, jak „zaproponować, żeby”: She suggested that we go / that we should go.
Pomoże ci polski rzeczownik odczasownikowy na -nie/-cie: „przyznał się do stłuczenia wazonu” → „He admitted breaking the vase.”, „przeprosił za spóźnienie” → for being late. Tam, gdzie po polsku stoi taki rzeczownik, po angielsku często stoi -ing. Admit może też mieć to + -ing (admitted to breaking), ale to + bezokolicznik (admitted to break) jest błędem. Admit i deny łączą się też z that: He admitted (that) he hadn't read my email.
Uwaga na przeprosiny: po polsku „przeprosić kogoś”, bez przyimka. Po angielsku osobę dodajesz przez to: He apologized to me for being late, a nie „apologized me”. (W brytyjskim angielskim pisze się też apologise).
Po promise, refuse, agree i offer stoi to + czasownik, i tu polski pomaga: obiecać zadzwonić, zgodzić się to zrobić. Uwaga na odmowę: po polsku często mówisz „odmówiła podpisania” (z rzeczownikiem), a po angielsku refuse łączy się z to: She refused to sign it, a nie „refused signing”.
Największa pułapka to znowu „zaproponować”. Gdy ktoś proponuje, że sam coś zrobi („Zaproponował, że pomoże”), po angielsku to offer + to: „He offered to help me.” Gdy proponuje coś wspólnego albo dla innych („Zaproponowała wyjście do kina”), to suggest + -ing. Nie mów „He offered me to help” ani „He proposed me help”: osoba stoi po drugim czasowniku. Przy promise najnaturalniej brzmi forma bez osoby: He promised to call me. Jeśli chcesz dodać osobę, najbezpieczniej użyć that: He promised me (that) he would call.
Warn, advise, remind i invite potrzebują osoby przed to + czasownik, tak jak „ostrzec kogoś”, „doradzić komuś”, „przypomnieć komuś”. Osoby nie można pominąć: He warned me not to go near the edge. Przeczenie stoi tuż przed to: not to go. Uwaga na „przypomnieć”: „przypomnieć komuś” to remind, a „przypomnieć sobie” to remember. Czyli „Przypomniała mi, żebym nie zapomniał kluczy” → She reminded me not to forget my keys, a nie „remembered me”.
Po insist zwykle stoi zdanie z that. Czasownik w nim często ma formę podstawową, nawet po czasie przeszłym (He insisted that I stay, zwłaszcza w amerykańskim angielskim). W brytyjskim usłyszysz też that I should stay. Inna możliwość: insist on + -ing (He insisted on paying), jak polskie „nalegać na”. „Nalegał, żebym został” to nie „insisted me to stay” – insist nie łączy się z osobą + to.
Accuse łączy się z osobą + of + -ing: She accused me of breaking her phone. Polskie „oskarżyć o” podsuwa about lub for, ale tu jest tylko of. „Accused me that I broke” też jest błędem.
Na koniec explain. Po polsku „wyjaśnił mi” (celownik, bez przyimka), ale po angielsku osoba nie może stać od razu po explain: He explained that… albo He explained to me that…, nigdy „He explained me”.
„Zaproponowała pójść / żebyśmy poszli” podsuwa bezokolicznik, ale po suggest stoi -ing (albo that).
„Wyjaśnił mi” ma celownik bez przyimka, ale po explain osoba wymaga to – albo ją pomiń.
„Przypomnieć komuś” = remind. Remember to „pamiętać” albo „przypomnieć sobie”.
„Zaproponował, że mi pomoże”: offer + to + czasownik, a osoba stoi na końcu.
„Oskarżyć o coś” to accuse of, nie for ani about.
„Nalegał, żebym został”: po insist stoi that (albo on + -ing), nigdy osoba + to.
Warn potrzebuje osoby, którą ktoś ostrzega, przed not to – tak jak „ostrzegł mnie, żebym nie…”.
Polskie „zaproponować” obejmuje dwie sytuacje: „Zaproponowała wyjście do kina / żebyśmy poszli do kina” i „Zaproponował, że pomoże”
Angielski je rozdziela. Propozycja czegoś wspólnego lub dla innych to suggest + -ing (albo that): She suggested going to the cinema. Propozycja, że samemu się coś zrobi, to offer + to: He offered to help me. Nigdy „suggested to go” ani „suggested us to go”.
Po wielu polskich czasownikach stoi przyimek z rzeczownikiem odczasownikowym: „przyznał się do stłuczenia”, „przeprosił za spóźnienie”, „oskarżyła mnie o zepsucie telefonu”
To dobra wskazówka: angielski w tych miejscach często ma -ing: admitted breaking, apologized for being late, accused me of breaking. Uważaj tylko na przyimki, bo nie odpowiadają polskim: „o” to tutaj of, a nie about. Wyjątek: „odmówić podpisania” to refuse to sign.
Po polsku osoba stoi przy czasowniku bez przyimka: „wyjaśnił mi”, „przeprosił mnie”, „przypomniała mi”
Po angielsku tylko niektóre czasowniki przyjmują osobę bezpośrednio: remind me, warn me, advise me. Explain i apologize potrzebują to: explained to me, apologized to me. „He explained me” i „He apologized me” są błędne.
💡 Polski bezokolicznik nie zawsze zmienia się w to: po suggest, admit i deny stoi -ing.
💡 Po przyimku zawsze -ing: accused me of breaking, apologized for being late, insisted on paying.
💡 „Wyjaśnił mi” → explained to me; „zaproponował, że pomoże” → offered to help; „przypomniała mi” → reminded me.
"How did the meeting go?"
"Not great. He accused me of missing the deadline, but I explained that the client changed the brief twice."
"Did he apologize?"
"Eventually. He admitted he hadn't read my email and promised to double-check next time."
Ćwiczenie 1 · Wybierz właściwą konstrukcję
Choose the correct pattern for 'suggest': 'Let's go to the cinema.'
Ćwiczenie 2 · Wybierz właściwą konstrukcję
Choose the correct pattern for 'promise': 'I'll call you tomorrow.'
Ćwiczenie 3 · Wybierz właściwą konstrukcję
Choose the correct pattern for 'deny': 'I didn't take the money.'
Ćwiczenie 4 · Wybierz właściwą konstrukcję
Choose the correct pattern for 'warn': 'Don't go near the edge.'
Ćwiczenie 5 · Wybierz właściwą konstrukcję
Choose the correct pattern for 'advise': 'You should see a doctor.'
Ćwiczenie 6 · Wybierz właściwą konstrukcję
Choose the correct pattern for 'insist': 'You must stay for dinner.'
Ćwiczenie 7 · Wybierz właściwą konstrukcję
Choose the correct pattern for 'offer': 'I'll help you carry that.'
Ćwiczenie 8 · Wybierz właściwą konstrukcję
Choose the correct pattern for 'accuse': 'You broke my phone!'
Ćwiczenie 9 · Przekaż zdanie z podanym czasownikiem
Report with 'apologize': 'I'm sorry I'm late.' → He apologized ___.
Ćwiczenie 10 · Przekaż zdanie z podanym czasownikiem
Report with 'refuse': 'I won't sign it.' → She refused ___.
Ćwiczenie 11 · Przyporządkuj do grup
Posortowano: 0 / 4
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „zaproponować” → suggest czy offer?
Polish: "Zaproponował, że zawiezie nas na lotnisko." Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct pattern for 'agree': 'OK, I'll do it.'
Mowa zależna bez cofania czasu
Kiedy w mowie zależnej nie cofasz czasu: prawdy ogólne, fakty naukowe, sytuacje nadal aktualne i czasownik w czasie teraźniejszym (says).
Polecenia i prośby w mowie zależnej
Polecenia i prośby w mowie zależnej: tell/ask + osoba + to + czasownik, not to w przeczeniu. Dlaczego „żeby” nie zamienia się w that.
Słowa czasu i miejsca w mowie zależnej
W mowie zależnej today, here i this zmieniają się w that day, there i that, gdy relacjonujesz czyjeś słowa później albo w innym miejscu.
Następstwo czasów (backshift)
W mowie zależnej po said angielski cofa czas o krok w przeszłość: „I work here” → „She said she worked there”. Polski tego nie robi.