Polecenia i prośby w mowie zależnej

B2 · Wyższy średnio zaawansowanyMowa zależna

"Sit down!" he said. → He told me to sit down.

Czego się nauczysz

  • Polecenia i prośby: tell/ask + osoba + to + czasownik, podobnie jak „kazał mi usiąść”
  • W przeczeniu: tell/ask + osoba + not to + czasownik (nigdy don't), jak „kazała mi nie dotykać”
  • Tell/order dla poleceń i rozkazów, ask/request dla uprzejmych próśb
  • Uprzejme pytania typu „Could you...?” przekazujesz jako prośbę z ask + to, a nie jako pytanie

Jak przekazać polecenie

Polecenia w trybie rozkazującym („Sit down!”) ani uprzejmej prośby („Could you help me?”) nie przekazujesz tak jak zwykłego zdania czy pytania. Nie ma tu zdania z that. Jest tell/ask + osoba, do której ktoś mówi + to + czasownik.

Dobra wiadomość: polskie „kazać” działa prawie tak samo. „Kazał nam usiąść” → „He told us to sit down.” Bezokolicznik „usiąść” to po angielsku to sit down, a osoba stoi zaraz po czasowniku: told us, asked me.

Kłopot sprawia polskie „żeby”: „Powiedział, żebyśmy usiedli”, „Poprosiła Tomka, żeby jej pomógł”. Po angielsku nie ma tu żadnego that ani zdania podrzędnego. Zamiast „żeby” + forma osobowa jest po prostu osoba + to + czasownik: „She asked Tom to help her.”

Uwaga też na „powiedzieć”. Przy poleceniu dla kogoś używasz tell, nie say. Po say nie może stać od razu osoba (nie ma „said me”), a po tell nie ma to przed osobą (nie ma „told to me”). W swobodnym angielskim usłyszysz „He said to sit down” (bez osoby), ale typowa forma polecenia to tell + osoba + to.

Zwróć uwagę na zaimki: „your” często zmienia się w „my” („Finish your homework!” → „He told me to finish my homework”), a „me” w „her” („Could you help me?” → „She asked me to help her”). Z miejscem jest tak samo: gdy opowiadasz później i gdzie indziej, „Wait here.” zmienia się w „He told me to wait there.”

""Sit down!" he said. → He told me to sit down."
""Could you help me?" she said. → She asked me to help her."

Polecenia przeczące

Przy przeczeniu stawiasz not tuż przed to: not to touch, not to shout. Don't z oryginalnego zdania znika, a to zostaje.

Polski znowu pomaga: „Kazała mi tego nie dotykać” też ma „nie” tuż przed bezokolicznikiem. „Nie dotykać” = not to touch: „She told me not to touch that.” Nie zostawiaj don't („She told him don't be late”) i nie przenoś przeczenia na czasownik wprowadzający: „She didn't tell me to touch that” znaczy coś innego („Nie kazała mi tego dotykać”). Wariant „to not touch” słychać w mowie, ale standardowa forma to not to.

""Don't touch that!" → She told me not to touch that."
""Please don't shout." → She asked me not to shout."

Wybór czasownika

Tell przekazuje neutralne polecenie („kazać”, „powiedzieć, żeby”). Order albo command oznaczają coś mocniejszego („rozkazać”). Ask albo request to uprzejma prośba, a nie rozkaz („poprosić”). Dobry czasownik oddaje ton oryginału. I uwaga: „kazał mi wyjść” to „he told/ordered me to leave”, a nie „he made me leave” – make znaczy „zmusić”.

Polski ma dwa czasowniki: „prosić” i „pytać”. Angielski ma na oba jedno ask, a różnicę robi to, co stoi dalej. Prosić kogoś, żeby coś zrobił = ask + osoba + to („She asked me to close the window”). Pytać o coś = ask + if albo słowo pytające („She asked me if I was cold”). Bez osoby zmienia się sens: „He asked to close the door” znaczy, że to on chciał zamknąć drzwi i prosił o pozwolenie.

Want działa tak jak tell i ask, chociaż po polsku mówisz „chcieć, żeby”: „Chciała, żebym poczekał” → „She wanted me to wait” (a nie „wanted that I wait”).

"A boss shouting "Get out!" → He ordered me to get out."
"A polite "Could you close the window?" → She asked me to close the window."

Prawdziwy angielski

"He told us to turn off the lights before leaving."
"She asked me not to wait for her."
"The officer ordered them to stop."
"He asked her to pass the salt."

Uwaga

✗He told me that I sit down.
✓He told me to sit down.

Polskie „żeby” nie zmienia się w that. Przy poleceniu: tell/ask + osoba + to + czasownik.

✗He said me to sit down.
✓He told me to sit down.

„Powiedział mi, żebym…” = told me to. Po say nie może stać od razu osoba.

✗She told to me to wait.
✓She told me to wait.

Polskie „mi” nie zmienia się w to me. Po tell i ask osoba stoi od razu, bez przyimka.

✗She told him don't be late.
✓She told him not to be late.

W mowie zależnej don't znika: not to + czasownik, jak „kazała mu się nie spóźnić”.

✗She told me not touch that.
✓She told me not to touch that.

Not nie zastępuje to: zostają oba, not to + czasownik. „To not touch” słychać w mowie, ale standardowa forma to not to touch.

✗She wanted that I wait.
✓She wanted me to wait.

„Chciała, żebym poczekał”: po angielsku bez that. Want + osoba + to + czasownik.

Porównanie z polskim

Po polsku polecenie często przekazujesz przez „kazać / polecić” + bezokolicznik: „Kazał nam usiąść”, „Kazała mi nie dotykać”

To bardzo pomaga: angielski robi to samo, tylko z to przed czasownikiem: „He told us to sit down.”, „She told me not to touch that.” Nawet miejsce przeczenia się zgadza: „nie dotykać” = not to touch.

Bardzo często używasz jednak „żeby” + forma osobowa: „Powiedział, żebyśmy usiedli”, „Poprosiła Tomka, żeby jej pomógł”, „Chcę, żebyś poczekał”

Angielski nie ma takiej konstrukcji przy tell, ask i want. Zawsze jest osoba + to + czasownik: „He told us to sit down.”, „She asked Tom to help her.”, „I want you to wait.” Nigdy „He told me that I sit down” ani „I want that you wait”. („He told me that I should sit down” jest poprawne, ale brzmi bardziej jak rada niż polecenie).

Polski rozróżnia „prosić” (żeby ktoś coś zrobił) i „pytać” (o informację)

Angielski używa ask w obu przypadkach: ask + osoba + to (prośba) albo ask + if/what/where (pytanie). „Could you...?” to w rzeczywistości prośba, więc przekazujesz ją przez ask + to: „She asked me to close the window.”

💡 „Kazał nam usiąść” → He told us to sit down: bezokolicznik to to + czasownik.

💡 „Powiedział, żebym…” → told me to…, nie said me ani told to me.

💡 „Kazała mi nie czekać” → She told me not to wait: not to, nigdy don't.

Z życia wzięte: przekazujesz polecenia dalej

"What did the teacher say?"

"She told us to finish the reading by Friday and asked us not to forget our notebooks."

"Anything else?"

"Yeah, she asked me to remind everyone about the test."

Ćwiczenia

Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawnie przekazane polecenie

Choose the correctly reported command for: 'Sit down!'

Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawnie przekazane polecenie

Choose the correctly reported command for: 'Don't touch that!'

Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawnie przekazaną prośbę

Choose the correctly reported request for: 'Could you help me?'

Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawnie przekazane polecenie

Choose the correctly reported command for: 'Please close the door.'

Ćwiczenie 5 · Wybierz właściwy czasownik

Choose the correct reporting verb for a strong order: 'Get out!' (a boss to an employee)

Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawnie przekazane polecenie

Choose the correctly reported command for: 'Don't be late.'

Ćwiczenie 7 · Wybierz poprawnie przekazane polecenie

Choose the correctly reported command for: 'Turn off the lights.'

Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawnie przekazaną prośbę

Choose the correctly reported request for: 'Please don't shout.'

Ćwiczenie 9 · Przekaż polecenie

Report this command: 'Finish your homework!' → He told me ___.

Ćwiczenie 10 · Przekaż prośbę

Report this request, negative: 'Please don't wait for me.' → She asked me ___.

Ćwiczenie 11 · Przyporządkuj do grup

He told me to leave.
He told me that I leave.
She asked me not to worry.
She asked me don't worry.

Posortowano: 0 / 4

Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „żeby” przetłumaczone jako that

Polish: "Poprosiła Tomka, żeby jej pomógł." Which English sentence is correct?

Szybki test

Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.

Pytanie 1 / 5

Wynik: 0/0

Choose the correctly reported command for: 'Wait here.' (reported later, from a different place)

Co już umiesz

  • Polecenia i prośby: tell/ask + osoba + to + czasownik, jak „kazał nam usiąść”.
  • W przeczeniu not stoi tuż przed to (not to wait), jak „nie czekać”; don't znika.
  • Osoba stoi od razu po czasowniku: told me, asked me – bez to; „powiedział mi, żebym” = told me to, nigdy said me.
  • Polskie „żeby” nie zmienia się w that: She wanted me to wait.
  • Tell/order dla poleceń, ask/request dla próśb; „prosić” i „pytać” to oba ask. „Could you...?” przekazujesz jako prośbę z ask + to.
Zobacz wszystkie lekcje z tej kategorii