Someone, anything, no one, everything – te słowa oznaczają osobę albo rzecz, której nie nazywasz wprost. Poznaj logikę całej rodziny i najważniejszą zasadę dla Polaków: po angielsku nobody i nothing są już przeczeniem, więc „nie” znika.
Czego się nauczysz
Zaimek nieokreślony zastępuje osobę, rzecz albo ilość, której nie nazywasz konkretnie – bo nie wiesz kto, nie wiesz co albo nie ma to znaczenia. „Someone called while you were out” nie mówi, kto dzwonił; „I need something to drink” nie mówi, co dokładnie.
W tej lekcji ćwiczysz osiem najczęstszych: someone, anyone, no one, everyone (osoby) oraz something, anything, nothing, everything (rzeczy). Po polsku odpowiadają im mniej więcej: ktoś, ktokolwiek, nikt, każdy/wszyscy oraz coś, cokolwiek, nic, wszystko.
Zobacz schemat: każde słowo składa się z przedrostka, który nadaje znaczenie, i z -one (osoba) albo -thing (rzecz). Some- występuje w zwykłych zdaniach twierdzących i propozycjach („Someone is waiting for you”, „Would you like something to eat?”). Any- pojawia się w pytaniach i przeczeniach („Did anyone call?”, „I don't have anything to add”). No- samo znaczy „ani jeden” („No one answered”, „Nothing happened”). Every- oznacza całą grupę, bez wyjątków („Everyone agreed”, „Everything is ready”).
Po polsku „ktoś” i „coś” pasują do każdego typu zdania: „Ktoś dzwonił?”, „Masz coś do dodania?”. Po angielsku w pytaniu i przeczeniu zwykle wybierasz any-: „Did anyone call?”, „Do you have anything to add?”, „I don't have anything to add”. W zdaniu twierdzącym anyone/anything znaczą „ktokolwiek/cokolwiek, obojętnie kto/co”: „Anyone can do it”.
Uwaga na „jeszcze”: „ktoś jeszcze” to someone else, „coś jeszcze?” – anything else?, a „nic więcej” – nothing else. Nie „someone more”. I pisownia: everyone, everything, someone, something, anyone, anything to jedno słowo, ale no one piszesz osobno – choć polskie „nikt” to jedno słowo, „noone” jest błędem.
Choć everyone i everything mogą oznaczać dużą grupę, w zdaniu zachowują się jak podmiot w liczbie pojedynczej: „Everyone is here.” „Everything looks great.” Czasownik zgadza się z zaimkiem, a nie z liczbą osób, które obejmuje.
Tu polski raz pomaga, raz przeszkadza. „Każdy jest mile widziany” i „Wszystko jest gotowe” – liczba pojedyncza, tak jak po angielsku. Ale „Wszyscy są tutaj” to liczba mnoga i stąd błąd „Everyone are here”. Myśl o everyone jak o „każdym”: „Everyone is here” – „Każdy jest na miejscu”. Ta zasada dotyczy całej rodziny: is, has, knows, works – nie are, have, know, work.
Gdy użyjesz someone, anyone, no one albo everyone, często musisz za chwilę wrócić do tej osoby. Po angielsku robisz to zwykle przez they/their/them, bo sam zaimek nie mówi nic o płci: „Someone left their umbrella by the door”, „If anyone calls, tell them I'll be back at three.”
To całkowicie standardowe, codzienne użycie, a nie wyjątek. Po polsku „ktoś” łączy się z formą męską („Ktoś zostawił”), dlatego kusi „his”. Ale polskie „swój” też nie zdradza płci: „Ktoś zostawił swój parasol” – i właśnie temu odpowiada their. „His umbrella” znaczyłoby „jego parasol”, czyli konkretnego mężczyzny. Czasownik tuż przy someone zostaje w liczbie pojedynczej („Someone has left…”), a późniejsze they odnosi się do tej samej osoby.
No one, nobody i nothing same w sobie niosą przeczenie. Standardowy angielski nie dodaje drugiego słowa przeczącego: „Nobody knows the answer” i „Nothing happened” to kompletne, poprawne zdania przeczące.
Po polsku jest odwrotnie – przeczenie musi pojawić się kilka razy: „Nikt nie wie”, „Nic się nie stało”, „Nikt nic nie powiedział”, „Nigdy nic nie mówisz”. Przełożone słowo w słowo daje „Nobody doesn't know” czy „I don't know nothing” – po angielsku to błąd (w niektórych dialektach i w piosenkach takie zdania się zdarzają, ale nie w standardowym języku). Zasada: przeczenie wyrażasz tylko raz. Jeśli czasownik jest już przeczący (don't, doesn't, didn't, isn't), dodajesz słowo z any-: „I don't know anything about it”. Jeśli przeczenie jest w zaimku (nobody, nothing), czasownik zostaje twierdzący: „Nobody knows”, „I know nothing”.
„Nikt nic nie powiedział” to więc „Nobody said anything” – jedno przeczenie (nobody), a dalej any-.
Kalka z „Nie mam żadnego czasu”. Czasownik jest już przeczący (don't), więc dalej any-, nie no-.
„Nikt nie wie” – po polsku dwa przeczenia, po angielsku jedno. Nobody już przeczy, więc czasownik zostaje twierdzący: knows.
„Wszyscy są mile widziani” to liczba mnoga, ale everyone łączy się z liczbą pojedynczą – jak „każdy jest”.
Nie wiesz, kto to był, więc their – tak jak polskie „swój”, które nie mówi nic o płci.
„Ktoś jeszcze / ktoś inny” to someone else. „Coś jeszcze?” – anything else?
„Nikt nie może wejść bez identyfikatora” – po angielsku przeczenie stawiasz raz, w zaimku: no one can.
Choć polskie „nikt” to jedno słowo, no one piszesz osobno (albo używasz nobody).
Po polsku przeczenie jest wielokrotne i obowiązkowe: „Nikt nie wie”, „Nic nie widziałam”, „Nikt nic nie powiedział”
Po angielsku przeczenie wyrażasz raz: albo w czasowniku (don't, didn't) + any-, albo w zaimku (nobody, nothing) z czasownikiem twierdzącym. „Nobody knows”, „I didn't see anything” albo „I saw nothing”, „Nobody said anything”.
„Wszyscy” łączy się z liczbą mnogą („Wszyscy są gotowi”), a „każdy” i „wszystko” – z pojedynczą („Każdy jest gotowy”, „Wszystko jest gotowe”)
Everyone i everybody zawsze łączą się z liczbą pojedynczą – jak „każdy”: „Everyone is ready”. Everything – jak „wszystko”: „Everything is ready”.
Po polsku „ktoś” ma formę męską („Ktoś zostawił”), ale „swój” nie zdradza płci: „Ktoś zostawił swój telefon”
Po angielsku w odniesieniu do someone/anyone/everyone używasz they/their/them: „Someone left their phone”. His sugeruje, że wiadomo, że chodzi o mężczyznę.
💡 Przeczenie tylko raz: „Nikt nie wie” = Nobody knows; „Nic nie widziałem” = I didn't see anything / I saw nothing.
💡 Everyone = „każdy”, więc is, has, knows – nie are, have, know.
💡 „Ktoś jeszcze” = someone else, „coś jeszcze?” = anything else?
"Did anyone leave a jacket on the patio?" "I don't think so — everything on the tables is ours." "Good, because no one's come back for anything in the last hour. Let's lock up."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne zdanie
Which sentence uses the correct verb form?
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Which sentence correctly refers back to "someone" without assuming gender?
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawne zdanie
Which sentence is correct?
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne zdanie
You're checking whether all the food for tonight's dinner has arrived. Which sentence fits?
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawne zdanie
Which sentence is correct?
Ćwiczenie 6 · Posegreguj słowa
Posortowano: 0 / 8
Ćwiczenie 7 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 8 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete the sentence with the negative person-word: "I called the office twice, but ___ answered."
Ćwiczenie 10 · Uzupełnij zdanie
Complete the sentence: "The email said ___ needs to bring a laptop for the training."
Ćwiczenie 11 · Uzupełnij zdanie
Complete the sentence: "I checked the fridge, but there's ___ left for lunch."
Ćwiczenie 12 · Popraw błąd
Fix the mistake and type the corrected sentence: "I don't know nothing about the delay."
Ćwiczenie 13 · Popraw błąd
Fix the mistake and type the corrected sentence: "Nobody doesn't know the new schedule."
Ćwiczenie 14 · Popraw błąd
Fix the mistake and type the corrected sentence: "Everyone in the waiting room are checking their phones."
Ćwiczenie 15 · Sytuacja z życia
You're filling out a lost-and-found form at the airport. No name was given for the bag's owner. Which sentence is correct?
Ćwiczenie 16 · Sytuacja z życia
You're texting your coworkers to ask for help. Complete: "Does ___ want to cover my shift tomorrow?"
Ćwiczenie 17 · Pułapka: „Nikt nic nie powiedział”
Polish: "Nikt nic nie powiedział." Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Which sentence is correct?
Zaimki względne: who, which, that, whose
Who, which, that i whose w zdaniach względnych, czyli polskie „który”: kiedy można je pominąć, kiedy nie i dlaczego bez przecinka.
Each other i one another: zaimki wzajemne
Each other i one another, czyli polskie „się”, „siebie nawzajem”, „ze sobą”: forma dzierżawcza each other's i mit „dwie osoby kontra trzy”.
Zaimki pytające: who, whose, what, which
Who, whose, what i which: pytania o osobę, właściciela, rzecz i wybór. Szyk pytania z do/does/did i dlaczego „Jak to się nazywa?” to „What is it called?”.
Zaimki wskazujące: this, that, these, those
This, that, these i those jako zaimki: blisko czy daleko, jedno czy wiele. I dlaczego polskie „to” nie podpowiada, które słowo wybrać.