Błędy z formą -ing i bezokolicznikiem

Bez skrótów – każdy czasownik osobno

Nie ma niezawodnej reguły, która po znaczeniu powie ci, czy czasownik łączy się z -ing, czy z to + bezokolicznik. Enjoy i like znaczą podobnie, ale tylko like przyjmuje też to („I like to swim” i „I like swimming” są poprawne); enjoy – nigdy. Dlatego najlepiej uczyć się konstrukcji razem z czasownikiem, tak jak uczysz się przyimka.

Pułapka dla Polaków: po polsku po innym czasowniku prawie zawsze stoi bezokolicznik („lubię pływać”, „skończyła pisać”, „postanowił wyjść”), więc to + bezokolicznik wydaje się bezpiecznym wyborem. Ale polski ma też coś, co ci pomoże: rzeczownik odczasownikowy (pływanie, czytanie, wstawanie). Angielska forma -ing w roli rzeczownika działa bardzo podobnie: „Pływanie to dobry sport” → „Swimming is a good sport.”

Czasowniki z formą -ing

Enjoy, avoid, finish, suggest, admit, miss, mind i kilka innych łączą się z formą -ing, nigdy z to + bezokolicznik, nawet jeśli po polsku jest bezokolicznik: „Skończyła pisać raport” → „She finished writing the report.” „Lubię pływać” (w sensie „sprawia mi przyjemność”) → „I enjoy swimming.” Czasem polski sam podsuwa rzeczownik odczasownikowy i wtedy łatwiej: „Unika jedzenia cukru” → „She avoids eating sugar”, „Tęsknię za podróżowaniem” → „I miss traveling” (brytyjski: travelling).

Dotyczy to czasownika stojącego zaraz po nich jako dopełnienie. Inne dopełnienia są możliwe („She suggested that we leave early”), a to + bezokolicznik w znaczeniu celu („żeby…”) po pełnym zwrocie jest poprawny („I finished the report to have the weekend free”).

Suggest to szczególna pułapka: „Zaproponował, żeby pójść na spacer” kusi, żeby powiedzieć „suggested to go”. Poprawnie: „He suggested going for a walk” albo „He suggested that we go for a walk.” Podobnie admit: „Przyznała się do popełnienia błędu” → „She admitted making the mistake” (lub admitted to making – tu to jest przyimkiem), a nie „admitted to make”.

Czasowniki z to + bezokolicznik

Want, decide, agree, plan, hope, promise i afford łączą się z to + forma podstawowa czasownika, nigdy z -ing. Tu polski pomaga, bo też ma bezokolicznik: „Postanowił wyjść wcześniej” → „He decided to leave early”, „Zgodzili się nam pomóc” → „They agreed to help us”, „Mam nadzieję wkrótce cię zobaczyć” → „I hope to see you soon”.

Nie zapominaj tylko o to: „I want to swim”, a nie „I want swim”. A „Chcę, żebyś mi pomógł” nie tłumaczysz przez that: poprawnie jest „I want you to help me”, a nie „I want that you help me”.

Pułapka: przyimek + -ing

Po każdym przyimku (in, about, of, for, without, before…) angielski używa -ing, nigdy formy podstawowej. Tu polski świetnie pomaga: po polskim przyimku też nie stawiasz bezokolicznika, tylko rzeczownik odczasownikowy – „przed wyjściem” → before leaving, „bez mówienia” → without saying, „zainteresowany nauką” → interested in learning, „myślę o zmianie pracy” → I'm thinking about changing jobs. Kłopot zaczyna się, gdy po polsku wybierasz zdanie z „żeby”: „Myślę, żeby zmienić pracę” prowadzi do błędnego „I'm thinking to change jobs”.

Dodatkowa pułapka: w kilku stałych zwrotach to nie należy do bezokolicznika, tylko jest przyimkiem – więc po nim też stoi -ing: look forward to seeing („nie mogę się doczekać, aż zobaczę”), be used to waking up („jestem przyzwyczajony do wczesnego wstawania”). Polskie „do wstawania” podpowiada tu dobrze: to jak „do” + rzeczownik odczasownikowy.

Nie myl tego z used to + forma podstawowa, bez be, które oznacza dawny zwyczaj („kiedyś wstawałem wcześnie”): „I used to get up early.”

Prawdziwy angielski

Uwaga

Porównanie z polskim

Ćwiczenia

Szybki test

Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.

Powiązane lekcje gramatyki