Stop → stopping, big → bigger, prefer → preferred: podwojona spółgłoska pilnuje, żeby samogłoska przed nią została krótka.
Czego się nauczysz
Jeśli krótkie słowo kończy się jedną samogłoską i jedną spółgłoską, ta ostatnia spółgłoska zwykle się podwaja przed końcówką zaczynającą się od samogłoski (-ed, -ing, -er, -est). Dzięki temu samogłoska brzmi krótko, tak jak w słowie podstawowym.
Polska pisownia jest w dużej mierze fonetyczna: piszemy to, co słyszymy. Podwójna litera w polskim oznacza też podwójny, dłuższy dźwięk – „wanna”, „lekki”, „Anna”. W angielskim jest inaczej: w running słychać jedno n, a w stopping jedno p. Podwojenie to tylko sygnał w pisowni. Dlatego pisząc ze słuchu, łatwo napisać „runing” albo „stoped” – i dlatego nie wymawiaj running z długim n.
Podwajamy tylko przed końcówką zaczynającą się od samogłoski. Przed -s nic się nie zmienia: he stops, she plans. Końcowe w, x i y nigdy się nie podwajają (snow → snowing, fix → fixed, play → playing). Jeśli przed ostatnią spółgłoską stoją dwie samogłoski, też nie podwajamy: cook → cooking, read → reading.
Porównaj słowo, które się podwaja, ze słowem, które się nie podwaja: hop i hope wyglądają prawie tak samo, ale formy z -ing wyraźnie pokazują różnicę. Podwojona spółgłoska oznacza krótką samogłoskę, a pojedyncza (po usunięciu niemego -e) – długą, „literową”.
W polskim samogłoski nie dzielą się na krótkie i długie: „o” w „kot” i w „koło” brzmi tak samo. W angielskim o w hop i o w hope to różne dźwięki, a pisownia mówi, który wybrać. Dlatego hopping (podskakiwanie) i hoping (mając nadzieję) to dwa różne słowa.
W słowach, które mają więcej niż jedną sylabę, podwajamy tylko wtedy, gdy akcent pada na ostatnią sylabę. Jeśli akcent jest wcześniej, nie podwajamy.
Polski akcent prawie zawsze pada na przedostatnią sylabę, więc w słowach dwusylabowych odruchowo akcentujesz pierwszą. Przy VISit, OPen, LISten, HAPpen to się zgadza: visited, opened, listened, happened. Pułapką są słowa z akcentem na końcu: preFER, beGIN, reFER, adMIT, forGET, ocCUR. Polski odruch podpowiada „PREfer” i „BEgin”, a wtedy wychodzi „prefered” i „begining”. Poprawnie: preferred, beginning, referred, admitted, forgetting, occurred. Przy takich słowach sprawdzaj akcent w słowniku.
Shop podwaja p przed -ing (shopping). Bez pp „shoping” wygląda, jakby pochodziło od słowa „shope” z długim o.
Visit ma akcent na pierwszej sylabie (VISit), więc t NIE podwaja się przed -ed. Podwajamy tylko przy akcencie na ostatniej sylabie.
Słychać jedno p, więc odruchowo piszesz jedno. Ale stop kończy się jedną samogłoską + jedną spółgłoską, więc przed -ed p się podwaja: stopped.
Polski akcent podpowiada „PREfer”, ale po angielsku mówimy preFER – akcent na ostatniej sylabie, więc r się podwaja: preferred.
BeGIN ma akcent na końcu (nie „BEgin”, jak podpowiada polski odruch), więc n się podwaja: beginning.
W polskim podwójna litera to podwójny (dłuższy) dźwięk: „wanna”, „lekki”, „Anna”, a pisownia zwykle odpowiada wymowie
W angielskim podwojona spółgłoska nie zmienia dźwięku: w running słychać jedno n. To znak w pisowni, że samogłoska przed nią jest krótka. Pisząc ze słuchu, łatwo go pominąć („runing”, „stoped”, „planed”). Zapamiętaj wzór: jedna samogłoska + jedna spółgłoska na końcu + końcówka od samogłoski = podwojenie: stopped, planned, running, bigger.
Polskie samogłoski nie mają długości: „a” w „mama” i „a” w „pan” brzmią tak samo
W angielskim krótka i długa samogłoska rozróżniają słowa: hop/hope, tap/tape. Pisownia pokazuje tę różnicę: hopping, tapping (krótka samogłoska) kontra hoping, taping (długa, po usunięciu -e).
W polskim akcent pada niemal zawsze na przedostatnią sylabę: „roBOta”, „szKOła”, „PIsać” – w słowach dwusylabowych to po prostu pierwsza sylaba
W angielskim akcent jest ruchomy, a od niego zależy podwojenie. Słowa takie jak preFER, beGIN, adMIT czy forGET mają akcent na końcu, więc się podwajają: preferred, beginning, admitted, forgetting. Polski odruch („PREfer”) prowadzi do błędów typu „prefered”. Przy VISit i OPen polski odruch akurat pasuje: visited, opened.
💡 Jedna samogłoska + jedna spółgłoska na końcu + końcówka od samogłoski = podwojenie: stopped, running, bigger. Przed -s nie: he stops.
💡 W dłuższych słowach liczy się angielski akcent, nie polski odruch: preferred, beginning, ale visited, opened.
💡 Podwojone pp czy nn nie zmienia wymowy: w running słychać jedno n.
"Have you decided where you're traveling this summer?"
"We're still planning, but we'd prefer somewhere warm."
"That sounds nice! Are you stopping anywhere on the way?"
"Maybe — we haven't committed to anything yet."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawną pisownię
Choose the correct -ing form: stop → ___
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawną pisownię
Choose the correct -ed form: plan → ___
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawną pisownię
Choose the correct -er form: big → ___
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawną pisownię
Choose the correct -ing form: open → ___ (stress is on the first syllable)
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawną pisownię
Choose the correct -ed form: prefer → ___ (stress is on the last syllable)
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawną pisownię
Choose the correct -ed form: visit → ___ (stress is on the first syllable)
Ćwiczenie 7 · Wybierz poprawną odpowiedź
Why does 'stop' become 'stopping' but 'cook' becomes 'cooking' (no doubling)?
Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawną pisownię
Choose the correct -ing form: travel → ___ (British spelling)
Ćwiczenie 9 · Dodaj końcówkę poprawnie
Add -ing correctly: swim → ___
Ćwiczenie 10 · Dodaj końcówkę poprawnie
Add -est correctly: hot → ___
Ćwiczenie 11 · Przyporządkuj słowa do grup
Posortowano: 0 / 8
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: akcent jak w polskim
Polish: "Zaczyna padać." Begin is stressed on the last syllable (beGIN). Which English sentence is spelled correctly?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct -ing form: begin → ___ (stress on the last syllable)
Słowa zakończone na -e (making, safely)
Nieme -e w angielskim znika przed przyrostkiem od samogłoski (making) i zostaje przed spółgłoską (safely). Reguła, wyjątki i typowe błędy Polaków.
Słowa zakończone na -y i -ie
Study → studied, ale studying; play → played; city → cities; die → dying. Kiedy y zmienia się w i i dlaczego nie piszemy „studiing”.
Dodawanie końcówek -s, -ed i -ing
Stop → stopped, make → making, study → studied: czemu pisownia się zmienia po dodaniu -s, -ed lub -ing, i trzy główne zasady w pigułce.
Pisownia brytyjska i amerykańska
Colour czy color, centre czy center? Różnice w pisowni brytyjskiej i amerykańskiej i dlaczego nie warto mieszać obu systemów w jednym tekście.