Be to polskie „być” i najważniejszy czasownik w angielskim. Formy am, is, are łatwo dopasować do „jestem, jest, jesteśmy” – pułapki czekają tam, gdzie po polsku pomijasz podmiot albo mówisz „mam 30 lat”.
Czego się nauczysz
Be to czasownik łączący: łączy podmiot z informacją o nim – kim ktoś jest, jaki jest, gdzie jest albo ile ma lat. W odróżnieniu od większości angielskich czasowników be ma w czasie teraźniejszym własne formy: am dla I, is dla he/she/it, are dla you/we/they.
Dobra wiadomość: polskie „być” działa podobnie – „jestem” to I am, „jest” to he/she/it is, „jesteśmy”, „jesteście”, „są” to are. Pułapki są gdzie indziej: po angielsku podmiot musi być zawsze, wiek podajesz z be, a nie z „mieć”, a wiele polskich zwrotów typu „jest mi zimno” zamienia się w proste „I'm cold”.
Formę be dopasowujesz do podmiotu: I am, he/she/it is, you/we/they are. „I am from Texas.” „You are early today.” „He is in the kitchen.” „We are on the same team.” „They are new employees.”
Nie potrzebujesz żadnego innego czasownika – samo be wystarczy. Ale uwaga: po polsku często pomijasz podmiot („Jestem z Krakowa”, „Jest zimno”, „Jest późno”). Po angielsku podmiot jest obowiązkowy: „I'm from Kraków”, „It's cold”, „It's late”. Gdy nie ma osoby ani rzeczy (pogoda, godzina, ocena sytuacji), podmiotem jest it.
I jeszcze formy grzecznościowe: „Pan jest”, „Pani jest” to po polsku trzecia osoba, ale po angielsku do rozmówcy mówisz you, więc zawsze are: „Are you Mr. Delgado?” – nigdy „you is”.
Żeby zaprzeczyć, dodajesz not zaraz po be: am not, is not (isn't), are not (aren't). „I am not finished yet.” „It isn't cold outside.” „We aren't available on Sundays.” Zwróć uwagę na kolejność: po polsku „nie” stoi przed czasownikiem („nie jestem”), po angielsku not stoi za be. Nie potrzebujesz też do ani does.
Jedna nieregularność: am not nie ma własnej formy skróconej – „amn't” nie występuje w standardowym angielskim. Zwykła forma skrócona to I'm not, a w pytaniu doczepionym na końcu zdania (question tag) używa się aren't: „I'm late, aren't I?”
Żeby zadać pytanie tak/nie, stawiasz be przed podmiotem – bez żadnego dodatkowego słowa: „Are you coming to the party?” „Is the store open on Sundays?” Po polsku dodajesz „czy” albo zmieniasz intonację i nie ruszasz szyku („Czy jesteś gotowy?”). Po angielsku zmienia się kolejność: „You are ready?” to najwyżej zdziwione dopytanie, a zwykłe pytanie brzmi „Are you ready?”.
Krótkie odpowiedzi powtarzają podmiot i be, bez całego zdania – trochę jak polskie „Tak, jestem”: „Are you ready?” „Yes, I am.” „Is she busy right now?” „No, she isn't.” Uwaga: w krótkiej odpowiedzi twierdzącej nie ma skrótu – mówisz „Yes, I am”, nigdy „Yes, I'm”. W przeczącej możesz skracać: „No, I'm not”, „No, she isn't”.
W mowie i w swobodnym piśmie be prawie zawsze łączy się z podmiotem: I'm, you're, he's, she's, it's, we're, they're. „I'm on my way.” „You're right about that.” „He's the new manager.” „She's from Poland.” „It's almost noon.” „We're out of coffee.” „They're waiting outside.”
Formy przeczące też się skracają: isn't, aren't. Jak już wiesz, am not skracasz do I'm not (a w question tag: aren't I?). Zwróć uwagę na „You're right” – po polsku „masz rację”, po angielsku be.
Tożsamość – kim albo czym ktoś/coś jest: „I'm a graphic designer.” „She's an engineer.” Po polsku zawód stoi w narzędniku („Jest inżynierem”), bez żadnego dodatkowego słowa. Po angielsku przed zawodem w liczbie pojedynczej stoi a/an.
Opis – jaki ktoś/coś jest: „He's tired after the flight.” „The coffee is hot.” Tu mieszczą się też polskie zwroty z celownikiem: „Jest mi zimno” to „I'm cold”, „Jest mi przykro” to „I'm sorry”, „Nudzi mi się” to „I'm bored”. Podmiotem jest osoba, nie „mi”.
Wiek – zawsze be, nigdy have, choć po polsku „mam 32 lata”: „I am 32.” „My grandfather is 79 years old.” Jeśli dodajesz years, dodaj też old.
Miejsce – gdzie ktoś/coś jest: „I'm at the office right now.” „The kids are at school.” O rzeczach mówisz it, nawet jeśli po polsku są rodzaju męskiego albo żeńskiego: „Gdzie jest telefon? – Jest na stole” to „It's on the table”, nie „He's on the table”.
Kalka z „Mam 30 lat”. Po angielsku wiek podajesz z be: „I'm 30” albo „I'm 30 years old” – ale nie samo „I'm 30 years”.
„Jest zimno” nie ma po polsku podmiotu, ale po angielsku zdanie musi go mieć. Przy pogodzie używasz it.
Kalka z „Jest mi zimno” („mi jest zimno”). Po angielsku podmiotem jest osoba, która coś odczuwa: I'm cold, I'm sorry, I'm bored.
Po polsku telefon jest rodzaju męskiego („on jest na stole”), ale po angielsku rzeczy to zawsze it.
„Ona jest pielęgniarką” – po polsku wystarczy narzędnik. Po angielsku zawód w liczbie pojedynczej potrzebuje a/an.
Forma skrócona nie może kończyć zdania. W krótkiej odpowiedzi twierdzącej mówisz pełne „I am”, „she is”, „we are”.
Pytania z be tworzysz, stawiając be przed podmiotem – bez do/does. Sama intonacja („You are ready?”) też nie wystarczy.
To samo w przeczeniach: be ma własne formy przeczące (isn't/aren't), bez doesn't.
Polskie „być” ma osobne formy dla osób: „jestem”, „jest”, „jesteśmy”, „są” – i nie znika w czasie teraźniejszym („Jestem w domu”)
To ci pomaga: angielskie be też zmienia formę (I am, she is, we are) i też nie może zniknąć. „I'm at home” odpowiada „Jestem w domu”. Różnica: po angielsku form jest mniej – are służy jednocześnie dla you, we i they.
Po polsku podmiot często się pomija: „Jestem z Polski”, „Jest zimno”, „Jest już późno”
Po angielsku każde zdanie potrzebuje podmiotu: „I'm from Poland”, „It's cold”, „It's already late”. Przy pogodzie, godzinie i ocenach („To ważne”) podmiotem jest it: „It's important”. „Is cold” i „Am from Poland” to błędy.
Wiek wyrażamy przez „mieć” („Mam 30 lat”), a odczucia często przez celownik („Jest mi zimno”, „Jest mi przykro”)
Po angielsku w obu przypadkach jest be z osobą jako podmiotem: „I'm 30”, „I'm cold”, „I'm sorry”. „I have 30 years” czy „To me is cold” brzmią dla rodzimego użytkownika angielskiego bardzo dziwnie.
Po polsku rzeczy mają rodzaj gramatyczny: „telefon – on”, „książka – ona”, „okno – ono”
Po angielsku o rzeczach mówisz it, niezależnie od polskiego rodzaju: „Where's my phone? It's on the table.” He i she zostaw dla ludzi (i ewentualnie zwierząt, które dobrze znasz).
💡 Polskie „mam … lat” = I'm …: wiek zawsze z be.
💡 Nie zostawiaj zdania bez podmiotu: „Jest zimno” = It's cold, „Jestem z Polski” = I'm from Poland.
💡 You zawsze z are – także gdy po polsku mówisz „Pan/Pani jest”.
💡 „Jest mi zimno / przykro” = I'm cold / sorry; rzeczy to zawsze it.
💡 Krótka odpowiedź twierdząca bez skrótu: Yes, I am – nigdy Yes, I'm.
"Hi, are you Mr. Delgado?"
"Yes, I am. Is my appointment at three?"
"It's at three fifteen — the doctor is running a little late today."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawną formę
Which sentence uses the correct form of be?
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawną formę
Which sentence uses the correct form of be?
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawną formę
Which is correct?
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne pytanie
Which question is correct?
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawne przeczenie
Which is correct?
Ćwiczenie 6 · Posegreguj zdania
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 7 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 8 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete with the correct form of be: "My parents ___ from Chicago." (one word)
Ćwiczenie 10 · Uzupełnij zdanie
Complete the sentence so it says you are ready to leave: "___ ready to leave."
Ćwiczenie 11 · Popraw błąd
Fix the mistake and type the correct sentence: "My brother have 22 years."
Ćwiczenie 12 · Popraw błąd
Fix the mistake and type the correct sentence: "I at home today."
Ćwiczenie 13 · Wybierz poprawkę
Which sentence fixes the mistake in "Do you be busy tomorrow?"
Ćwiczenie 14 · Sytuacja z życia
You're texting a friend to say where you are right now. Which is correct?
Ćwiczenie 15 · Sytuacja z życia
Someone asks: "Are you a student?" You are NOT a student. Write a short answer.
Ćwiczenie 16 · Pułapka: „Jest mi zimno”
Polish: "Jest mi zimno, zamknij okno." Which English sentence is correct?
Ćwiczenie 17 · Pułapka: rodzaj rzeczy
Polish: "Gdzie jest moja torba? – Jest w samochodzie." Which English answer is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Which is correct?
Have i has
Kiedy have, a kiedy has: I/you/we/they kontra he/she/it, pytania i przeczenia z do/does oraz typowe błędy Polaków, np. „I have 30 years”.
Have got i has got
Have got i has got przy posiadaniu i cechach: formy skrócone, przeczenia, pytania oraz różnice między angielskim brytyjskim i amerykańskim.
Do, does i did jako czasowniki posiłkowe
Jak do, does i did tworzą pytania i przeczenia w present simple i past simple – i dlaczego czasownik główny zostaje w formie podstawowej.
Szyk zdania: podstawy
Podstawowy szyk angielskiego zdania (podmiot, czasownik, dopełnienie) i miejsce określeń czasu, miejsca i częstotliwości, takich jak always i usually.