Have i has to polskie „mieć” – i działa prawie tak samo. Trzeba tylko wybrać właściwą formę, dobrze zbudować pytanie i przeczenie oraz uważać na zwroty, w których po polsku „mamy”, a po angielsku „jesteśmy”.
Czego się nauczysz
Have i has znaczą to samo co polskie „mieć”: coś do kogoś należy, opisuje kogoś albo jest teraz prawdą. Budowa zdania jest taka sama jak po polsku – ten, kto ma, jest podmiotem: „Mam samochód” to „I have a car”. Tu możesz zaufać intuicji.
Formę wybierasz według podmiotu: przy większości osób jest have, a przy he, she i it – has. Ten sam wzorzec zobaczysz przy innych czasownikach w present simple: jedna forma dla wszystkich i osobna dla he/she/it. Uważaj tylko na trzy rzeczy: pytania i przeczenia (potrzebne do/does), przedimek przed rzeczownikiem („a car”, nie „car”) oraz zwroty, w których po polsku używasz „mieć”, a po angielsku be – przede wszystkim wiek.
Z I, you, we i they używasz have: „I have a small apartment.” „You have great timing.” „We have a few minutes.” „They have three kids.”
To forma podstawowa – poprawna dla wszystkich podmiotów oprócz he, she i it. Uwaga na formy grzecznościowe: po polsku „Pan ma”, „Pani ma” to trzecia osoba, ale po angielsku zwracasz się do rozmówcy przez you, więc zawsze have: „You have a reservation, sir” – nigdy „you has”.
Z he, she albo it – i z każdym rzeczownikiem w liczbie pojedynczej, który można nimi zastąpić (your sister, the printer, the company) – używasz has: „He has a new laptop.” „The printer has a paper jam.” „My sister has a job downtown.”
To proste: tam, gdzie po polsku jest „on ma”, „ona ma”, „ono ma”, po angielsku jest has. Mimo to w szybkiej mowie łatwo zostawić have: „She have a car” to błąd – poprawnie „She has a car”. Pamiętaj też o przedimku: „Ona ma samochód” to „She has a car”, z a.
Posiadanie: „I have a laptop.” „They have a house near the park.”
Rodzina i relacje: „She has two brothers.” „We have a new neighbor.”
Cechy i wyposażenie: „The apartment has a balcony.” „This phone has a great camera.”
Codzienne sytuacje, problemy i terminy: „He has a headache.” „We have a problem with the order.” „I have a dentist appointment at noon.” Uwaga: po polsku „mam 30 lat” i „masz rację”, ale po angielsku to be: „I'm 30”, „You're right”. Podobnie „Mamy poniedziałek” to „It's Monday”. Have zostaje przy tym, co naprawdę „masz”: a headache, a cold, a fever, a problem, an appointment.
Pytanie z have tworzysz za pomocą do albo does (does z he/she/it, do z pozostałymi): „Do you have a minute?” „Does she have a car?” „Does the hotel have parking?” Po polsku wystarczy intonacja („Masz chwilę?”), dlatego kusi „You have a minute?”. Zwykłe pytanie po angielsku zaczyna się od do.
Przeczenie tworzysz z don't albo doesn't: „I don't have time right now.” „He doesn't have a car.” „It doesn't have a warranty.” Uważaj na podwójne przeczenie: „Nie mam nic” to „I don't have anything” albo „I have nothing” – nie „I don't have nothing”.
Gdy do albo does już pokazuje osobę, czasownik główny wraca do formy podstawowej – have, nigdy has: „Does he have a car?” jest poprawne, „Does he has a car?” – nie. Tak samo w przeczeniu: „She doesn't have a car”, a nie „She doesn't has a car”. Po polsku końcówka „ma” zawsze pokazuje osobę, dlatego łatwo oznaczyć ją dwa razy.
Możesz też spotkać „Have you a car?” – ze zwykłym have przesuniętym na początek, bez do. Taki szyk przypomina polskie „Masz samochód?”, ale brzmi staroświecko albo bardzo formalnie (po brytyjsku). Standardowa, codzienna forma to „Do you have a car?”. W brytyjskim angielskim usłyszysz też często „Have you got a car?” – o tym jest osobna lekcja o have got.
Z he/she/it zawsze has – dokładnie tam, gdzie po polsku mówisz „on ma” albo „ona ma”.
Does już pokazuje osobę, więc have zostaje w formie podstawowej, bez -s.
Ta sama zasada co w pytaniach: po doesn't czasownik główny ma formę podstawową – have, nie has.
Kalka z „Mam 30 lat”. Po angielsku wiek podajesz z be: „I'm 30” albo „I'm 30 years old” (ale nie samo „I'm 30 years”).
„Masz rację” po angielsku to be + przymiotnik: you're right. Have right nie ma takiego znaczenia.
„Mój brat ma samochód” – po polsku bez dodatkowego słowa. Po angielsku policzalny rzeczownik w liczbie pojedynczej potrzebuje a/an.
Szyk jak w „Masz samochód?”, ale bez do brzmi staroświecko albo bardzo formalnie. Na co dzień mów „Do you have…?” (albo po brytyjsku „Have you got…?”).
Kalka z „Nie mam nic”. Po angielsku jedno przeczenie wystarczy: don't have anything albo have nothing.
Polskie „mieć” buduje zdanie tak jak have: „Mam samochód”, „Ona ma dwóch braci”, „Mieszkanie ma balkon”
Po angielsku jest tak samo: „I have a car”, „She has two brothers”, „The apartment has a balcony”. Różnica: przed policzalnym rzeczownikiem w liczbie pojedynczej musi stać a/an, a forma has pojawia się tylko przy he/she/it.
Po polsku wiek i kilka stałych zwrotów wyrażamy przez „mieć”: „Mam 30 lat”, „Masz rację”, „Mamy poniedziałek”
Po angielsku w tych zwrotach jest be: „I'm 30” albo „I'm 30 years old”, „You're right”, „It's Monday”. „I have 30 years” i „You have right” to jedne z najbardziej rozpoznawalnych błędów Polaków.
Formy grzecznościowe „Pan/Pani/Państwo” łączą się z trzecią osobą: „Czy Pan ma chwilę?”, „Pani ma rezerwację”
Po angielsku do rozmówcy zawsze mówisz you, a you zawsze łączy się z have i do: „Do you have a minute?”, „You have a reservation”. Nigdy „Does you have…?” ani „you has”.
Po polsku pytasz intonacją albo przez „czy”, a osobę zawsze pokazuje końcówka: „(Czy) on ma samochód?”, „Ona nie ma samochodu”
Po angielsku w pytaniach i przeczeniach osobę przejmuje do/does, a have zostaje w formie podstawowej: „Does he have a car?”, „She doesn't have a car”. Krótkie odpowiedzi też używają do/does: „Yes, I do.” / „No, he doesn't.”
💡 Tam, gdzie po polsku „on/ona/ono ma”, po angielsku has; wszędzie indziej have – także z you i przy „Pan/Pani”.
💡 „Masz…?” = „Do you have…?” – z do przed podmiotem.
💡 Po does i doesn't zawsze forma podstawowa have.
💡 Wiek i „mieć rację” mówisz z be: I'm 30, you're right.
"Hi, do you have a prescription ready for Martinez?"
"Yes, we have it right here. Does your insurance card have your current address on it?"
"I think so — I have a new card in my wallet."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawną formę
Which sentence uses the correct form?
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawną formę
Which sentence uses the correct form?
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawną formę
Complete the sentence: "My parents ___ a small apartment downtown."
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawną formę
Complete the sentence: "The printer ___ a paper jam again."
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawną formę
Complete the question: "Do you ___ time for a quick call?"
Ćwiczenie 6 · Posegreguj zdania
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 7 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 8 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 9 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 10 · Uzupełnij zdanie
Complete with the correct form of "have": "Our manager ___ a big presentation tomorrow." (one word)
Ćwiczenie 11 · Uzupełnij zdanie
Complete with "I" and the correct form of "have": "___ two tickets for tonight's show."
Ćwiczenie 12 · Uzupełnij zdanie
Complete with the correct form of "have": "Does your brother ___ a driver's license?" (one word)
Ćwiczenie 13 · Popraw błąd
Fix the mistake and type the correct sentence: "She have a car."
Ćwiczenie 14 · Wybierz poprawną formę
Which is the correct question?
Ćwiczenie 15 · Popraw błąd
Fix the mistake and type the correct sentence: "She doesn't has a car."
Ćwiczenie 16 · Sytuacja z życia
You want to ask a coworker if they're free to talk. Which is the natural way to ask in American English?
Ćwiczenie 17 · Pułapka: „Mam 30 lat”
Polish: "Moja siostra ma dwadzieścia pięć lat." Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Which is correct?
Have got i has got
Have got i has got przy posiadaniu i cechach: formy skrócone, przeczenia, pytania oraz różnice między angielskim brytyjskim i amerykańskim.
Do, does i did jako czasowniki posiłkowe
Jak do, does i did tworzą pytania i przeczenia w present simple i past simple – i dlaczego czasownik główny zostaje w formie podstawowej.
Czasownik to be
Am, is i are: zdania twierdzące, przeczenia, pytania i krótkie odpowiedzi, formy skrócone oraz be przy tożsamości, opisie, wieku i miejscu.
Zgoda podmiotu z orzeczeniem
Zgoda czasownika z podmiotem w present simple: forma podstawowa z I/you/we/they, -s z he/she/it, am/is/are, do/does i there is / there are.