Could you tell me where the station is? I wonder what time it is. W pytaniu pośrednim angielski wraca do zwykłego szyku: podmiot + czasownik. Po polsku mówimy „gdzie jest dworzec”, a po angielsku „where the station is”.
Czego się nauczysz
Pytanie pośrednie to pytanie schowane w dłuższym zdaniu. Używasz go, żeby zabrzmieć grzeczniej („Czy możesz mi powiedzieć…?”) albo żeby przekazać, o co ktoś pytał. Najważniejsza zmiana: nie ma inwersji. Po słowie pytającym wraca zwykły szyk: podmiot + czasownik.
Tu polski może zmylić. Mówimy „Czy wiesz, gdzie jest dworzec?” albo „Ciekawe, która jest godzina” – szyk jest swobodny i czasownik często stoi przed podmiotem. Po angielsku szyk jest stały: „Where is the station?” → „Could you tell me where the station is?”, a „What time is it?” → „I wonder what time it is.” Traktuj pytanie pośrednie jak zwykłe zdanie: the station is, it is.
Zwróć też uwagę na przecinek. Po polsku przed „gdzie”, „co”, „czy” w środku zdania zawsze stawiamy przecinek („Nie wiem, gdzie on mieszka”). Po angielsku przecinka tu nie ma: „I don't know where he lives.”
Pytanie ogólne (na które odpowiadasz „tak” albo „nie”) nie ma słowa pytającego, które można przenieść. Dlatego wprowadza je if albo whether. Tu polski pomaga: robimy to samo z „czy”. „Czy wiesz, czy ona przyjdzie?” → „Do you know if she's coming?” Bez if/whether się nie da: „Do you know is she coming?” jest błędem.
Uważaj na podmiot. Po polsku wystarczy „Nie wiem, czy przyjdzie” albo „Wiesz, czy jest otwarte?”, bez zaimka. Po angielsku po if podmiot jest obowiązkowy: „if she's coming”, „if it's open”, nigdy „if is open”.
Whether jest trochę bardziej formalne i często łączy się z „or not” („whether or not they agreed”); na co dzień częściej słychać if. Jeszcze jedno: zasada „po if nie ma will” dotyczy zdań warunkowych, nie pytań pośrednich. „Nie wiem, czy on przyjdzie” to po angielsku całkiem poprawne „I don't know if he'll come”.
Pytanie ze słowem where, what, why, how... zachowuje to słowo, ale reszta ma szyk zdania oznajmującego: bez do/does/did i bez inwersji. To, co niosło do/does/did, wraca do czasownika głównego: „What does he want?” → „I'm not sure what he wants” (z -s), „Why did he leave?” → „I don't know why he left” (w czasie przeszłym). Jeśli słowo pytające jest podmiotem (what happened?, who called?), nic się nie zmienia: „I'd like to know what happened”, a nie „what did happen”.
Polskie pytanie pośrednie wygląda prawie tak samo jak bezpośrednie („Czego on chce?” → „Nie wiem, czego on chce”), więc łatwo przenieść do angielskiego całe pytanie razem z does. Pilnuj się szczególnie przy „ile kosztuje”: w środku zdania to „how much this costs”, a nie „how much does this cost”. Znak zapytania zależy od zdania głównego: „Do you know where it is?” to pytanie, ale „I wonder what time it is.” i „I don't know why he left.” to zdania oznajmujące, z kropką.
Kiedy relacjonujesz pytanie po asked, angielski zwykle cofa czas o krok: „She asked me where I lived.” Po polsku czasu nie zmieniamy („Zapytała, gdzie mieszkam”), więc trzeba o tym pamiętać. („where I live” też jest możliwe, jeśli to wciąż prawda.)
Po polsku mówimy „gdzie jest dworzec”, ale po angielsku pytanie pośrednie ma szyk zdania oznajmującego: the station is.
„Wiesz, czy jest dziś otwarte?” nie ma podmiotu, ale po angielsku jest on obowiązkowy: if it's open.
Pytanie ogólne potrzebuje if albo whether, tak jak po polsku potrzebuje „czy” w „Wiesz, czy ona przyjdzie?”.
W pytaniu pośrednim nie ma do/does/did: czasownik wraca do zwykłej formy (wants, z -s), jak w „Nie wiem, czego on chce”.
„Ciekawe, która jest godzina” ma po polsku ten sam szyk co pytanie, ale po angielsku szyk się zmienia: it is.
Polski przecinek przed „gdzie” („Nie wiem, gdzie mieszka”) nie przechodzi do angielskiego: pytanie pośrednie łączy się bez przecinka.
Po polsku w pytaniu pośrednim czasownik często stoi przed podmiotem: „Czy wiesz, gdzie jest dworzec?”, „Nie wiem, która jest godzina”, „Ciekawe, ile kosztuje ten bilet”
Po angielsku nigdy: w środku zdania pytanie wraca do szyku zdania oznajmującego, podmiot + czasownik. „Do you know where the station is?”, „I don't know what time it is”, „I wonder how much this ticket costs”. Jeśli skopiujesz polski szyk, wyjdzie „where is the station” albo „what time is it” w środku zdania.
Po polsku pytanie ogólne w środku zdania wprowadza „czy”: „Nie wiem, czy on przyjdzie”, „Zapytaj, czy jest otwarte”
If i whether działają dokładnie jak to „czy”: „I don't know if he's coming”, „Ask if it's open”. Nie zapomnij tylko o podmiocie, który po polsku często znika („czy przyjdzie” → „if he's coming”). Przed bezokolicznikiem możliwe jest tylko whether: „Nie wiem, czy iść” → „I don't know whether to go”, a nie „if to go”.
Po polsku przed zdaniem podrzędnym zawsze stawiamy przecinek: „Nie wiem, gdzie on mieszka”, „Powiedz mi, co się stało”
Po angielsku pytanie pośrednie dołącza się bez przecinka: „I don't know where he lives”, „Tell me what happened”. Przecinek w „I don't know, where he lives” to błąd interpunkcyjny, który od razu zdradza polski nawyk.
Po polsku, relacjonując pytanie, zostawiamy czas oryginału: „Zapytała, gdzie mieszkam”, „Zapytał, czy lubię kawę”
Po angielsku po asked czas zwykle cofa się o krok: „She asked me where I lived”, „He asked if I liked coffee”. Do tego szyk zdania oznajmującego: „where I lived”, a nie „where did I live”.
💡 W środku zdania myśl o zdaniu oznajmującym: where the station is, what time it is.
💡 Uważaj na „gdzie jest dworzec” i „która jest godzina”: po angielsku podmiot stoi przed czasownikiem.
💡 „Czy” w środku zdania = if albo whether, zawsze z podmiotem. Bez do/does/did: what he wants, why he left.
"Excuse me, could you tell me where the nearest ATM is?"
"Sure, but I'm not sure if it's working today. Can it wait?"
"I'd rather not wait. Do you know how far it is from here?"
"Not far at all — I can show you if you'd like."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct polite question.
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct embedded question.
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct embedded question — yes/no question uses 'if' or 'whether'.
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct embedded question.
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct embedded question.
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct embedded question.
Ćwiczenie 7 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct polite question.
Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct embedded question.
Ćwiczenie 9 · Zmień pytanie na grzeczne pytanie pośrednie
Make this polite and indirect: 'Where is the bathroom?' → 'Could you tell me ___?'
Ćwiczenie 10 · Wstaw pytanie do zdania
Embed this yes/no question: 'Is he coming?' → 'I don't know ___.'
Ćwiczenie 11 · Przyporządkuj do grup
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: polski szyk „gdzie jest dworzec”
Polish: "Czy wiesz, gdzie jest dworzec?" Which English translation is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct embedded question.
Zaawansowane pytania w angielskim
Przyimek na końcu pytania (Who are you talking to?) i pytania przeczące wyrażające zdziwienie (Isn't it beautiful?). Dwa nawyki mówionego angielskiego.
Question tags (angielskie „prawda?”)
Angielskie „prawda?” zmienia się z każdym zdaniem: aren't you?, doesn't she?, can't he? Naucz się dobierać czasownik posiłkowy i odwracać przeczenie.
Pytania o podmiot i pytania o dopełnienie
Who called you? czy Who did you call? Pytanie po angielsku nie potrzebuje do/does/did, gdy słowo pytające samo jest podmiotem.
Krótkie odpowiedzi (short answers)
Yes, I do. No, she isn't. Odpowiadaj na pytania tak/nie jak native speaker: powtórz podmiot i czasownik posiłkowy z pytania, nie czasownik główny.