Future in the past przenosi cię do momentu w przeszłości i pokazuje, jak wtedy wyglądała przyszłość – niezależnie od tego, czy plan się spełnił. Po polsku mówisz wtedy „miałem…”, „zamierzałam…” albo „powiedział, że…”.
Czego się nauczysz
Future in the past opisuje coś, co miało się wydarzyć albo czego się spodziewano – z punktu widzenia jakiegoś momentu w przeszłości, a nie z dzisiejszej perspektywy.
W polskim nie ma na to osobnej formy. Mówimy „Miałem do ciebie zadzwonić, ale zapomniałem” albo „Zamierzałam zadzwonić” → „I was going to call you, but I forgot.” A gdy przytaczamy czyjeś słowa, zostawiamy czas przyszły: „Powiedziała, że zadzwoni później”. Po angielsku will przesuwa się wtedy do would: „She said she would call later.”
Was/were going to + forma podstawowa wyraża plan albo zamiar, który istniał w przeszłości. Was stoi przy I/he/she/it, were przy you/we/they. Przeczenie: wasn't/weren't going to; pytanie: Was/Were + podmiot + going to…?
Uważaj na polskie „miałem”: w „Miałem do ciebie zadzwonić” chodzi o plan, a nie o obowiązek. „I had to call you” znaczy „musiałem do ciebie zadzwonić”. Nie gub też be: „I going to call you” i „I was go to call you” to błędy.
Would + forma podstawowa pojawia się głównie w mowie zależnej i po czasownikach takich jak think, know, hope: to will z oryginalnej wypowiedzi „cofnięte” w przeszłość. Obu form nie łączysz: albo was going to, albo would, nigdy „would going to”.
To jedno z najczęstszych zastosowań: plan, który się nie spełnił. Zdanie zwykle ciągnie się dalej z but i wyjaśnia, co stało się zamiast tego.
Po polsku czasem mówisz „Chciałem/chciałam do ciebie zadzwonić, ale…”. „I wanted to call you” jest poprawne, ale mówi tylko o chęci; „I was going to call you” mówi, że to był plan. W pytaniu o plan przestaw was/were przed podmiot: „Czy miałeś mi o tym powiedzieć?” → „Were you going to tell me?” Nie „Did you have to tell me?” (to pytanie o obowiązek) ani „Did she going to…?”.
Gdy opowiadasz w przeszłości, co ktoś powiedział albo pomyślał, will zwykle zmienia się w would. To ten sam mechanizm przesunięcia czasów (backshift), który działa w całej mowie zależnej.
Tu polski nie pomaga: zostawiamy czas przyszły („Powiedziała, że zadzwoni następnego dnia”, „Myślałem, że będzie padać”). Po angielsku will może zostać tylko wtedy, gdy wydarzenie wciąż jest przed nami: She said she'll call tonight. Gdy patrzysz z tamtego momentu w przeszłości (następnego dnia, przewidywanie z tamtej chwili), zmień czas: „I thought it would rain” albo „I thought it was going to rain”, nigdy „I thought it will rain” ani „I thought it is going to rain”.
Po as soon as, when albo until w tej części zdania angielski używa past simple, a nie would: „He said he would call as soon as he arrived” („jak tylko przyjedzie”), a nie „as soon as he would arrive”.
„Miałem do ciebie zadzwonić” to plan, a nie obowiązek. „I had to call you” znaczy „musiałem”. Plan z przeszłości to was going to.
Po polsku „Myślałem, że będzie padać” – czas przyszły zostaje. Po angielsku po czasowniku w przeszłości (thought, said, knew) will zmienia się w would.
Was/were nie może zniknąć: „miałem/zamierzałem” to cała konstrukcja was/were going to, a nie samo going to.
Would i going to nigdy się nie łączą: wybierz jedną formę – was/were going to albo samo would.
„Powiedziała, że zadzwoni następnego dnia”: po polsku czas przyszły, po angielsku would. Przesunięcie jest obowiązkowe, gdy patrzysz z tamtego momentu (the next day = „następnego dnia”). Will zostaje tylko, gdy wydarzenie wciąż jest przed nami: She said she'll call tonight.
„Jak tylko przyjedzie”: po as soon as angielski używa past simple, nigdy would.
„Miałem do ciebie zadzwonić, ale zapomniałem”, „Zamierzaliśmy ich odwiedzić”: plan z przeszłości wyrażamy przez „mieć” albo „zamierzać”
Po angielsku to was/were going to + forma podstawowa: „I was going to call you, but I forgot.” Pamiętaj o dwóch rzeczach: „miałem” w tym znaczeniu to nie had to (to byłby obowiązek), a be zgadza się z podmiotem: I/he/she was, you/we/they were.
„Powiedziała, że zadzwoni”, „Myślałem, że będzie padać”: w polskiej mowie zależnej zostaje czas przyszły
W angielskim po czasowniku w przeszłości (said, thought, knew) will zwykle przechodzi w would, a is going to w was going to: „She said she would call”, „I thought it would rain / was going to rain”. Will zostaje tylko wtedy, gdy wydarzenie wciąż jest w przyszłości z dzisiejszej perspektywy: She said she'll call tonight.
„Powiedział, że zadzwoni, jak tylko przyjedzie”: po „jak tylko”, „kiedy” polski używa czasu przyszłego
Po as soon as, when, until angielski nie stawia ani will, ani would. W opowieści o przeszłości to past simple: „He said he would call as soon as he arrived.”
💡 „Miałem/zamierzałem…, ale…” → I was going to…, but… (nie I had to…).
💡 „Powiedział, że zadzwoni” → He said he would call / he was going to call.
💡 Po thought/said w przeszłości zwykle would albo was going to, a nie will ani is going to.
💡 „Jak tylko przyjedzie” w opowieści o przeszłości → as soon as he arrived (past simple, nie would).
"I thought you were going to bring dessert?"
"I was! But the bakery was closed, so I got flowers instead."
"No worries — did you tell Sam you'd be late?"
"Yes, I said I would text him when I left."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — a plan that existed in the past.
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence (reported speech).
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawne przeczenie
Choose the correct negative.
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct question.
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — a plan that didn't happen.
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawną odpowiedź
Which best describes 'future in the past'?
Ćwiczenie 7 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete: 'She ___ (be/going to) meet us at six, but she called to cancel.'
Ćwiczenie 10 · Uzupełnij zdanie
Complete: 'He said he ___ (call) as soon as he arrived.' (reported speech)
Ćwiczenie 11 · Podziel na grupy
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „myślałem, że będzie padać”
Polish: „Myślałem, że będzie padać, ale było słonecznie.” Which English sentence is correct?
Ćwiczenie 13 · Typowy błąd: „miałem zadzwonić” → had to
Polish: „Miałam do ciebie zadzwonić, ale zapomniałam.” (it was your plan) Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct sentence.
Be about to i be due to
Be about to: coś zaraz się stanie. Be due to: coś jest zaplanowane według rozkładu. I dlaczego „pociąg ma przyjechać o 9” to nie „has to arrive”.
Future perfect (will have + trzecia forma)
Will have + trzecia forma dla tego, co będzie już gotowe w danym momencie przyszłości. By Friday, by the time i dlaczego „do piątku” to nie until.
Future continuous (czas przyszły ciągły)
Will be + -ing dla czynności, która będzie trwać w konkretnym momencie przyszłości: „jutro o tej porze będę pracować” → I'll be working.
Future perfect continuous (will have been + -ing)
„W czerwcu minie pięć lat, odkąd tu pracuję”: jak powiedzieć, ile coś będzie trwało w danym momencie przyszłości – will have been + -ing.