W future continuous wyobrażasz sobie siebie w środku czynności w chwili, która jeszcze nie nadeszła – jak w polskim „jutro o tej porze będę lecieć do Paryża”.
Czego się nauczysz
Future continuous opisuje czynność, która w konkretnym momencie przyszłości będzie już trwała: widzisz siebie w jej środku, a nie na początku ani na końcu. Polski ma tu dobrą podpowiedź: czas przyszły niedokonany. „Jutro o tej porze będę lecieć do Paryża” → „This time tomorrow, I'll be flying to Paris.”
Uważaj jednak na dosłowne tłumaczenie. „Będę” to rzeczywiście „I'll be”, ale po nim nie stoi bezokolicznik, tylko forma z -ing: „będę pracować” → „I'll be working”, a nie „I'll be work”. I odwrotnie: nie pomijaj be – „I'll working” też jest błędem. Potrzebne są wszystkie trzy części: will + be + -ing.
W mowie potocznej często używamy też czasu teraźniejszego: „Jutro o tej porze lecę do Paryża”, „O dziewiątej ona prowadzi zajęcia”. Po angielsku, gdy chodzi o czynność trwającą w tamtym momencie, potrzebujesz will be + -ing. Przeczenie: won't be + -ing („we won't be reachable”). Pytanie: will przed podmiot, be + -ing po nim („What will you be doing when I arrive?”). Traveling to pisownia amerykańska; po brytyjsku travelling.
Future continuous bardzo często łączy się z this time + określenie czasu przyszłego (this time tomorrow, this time next week, this time next year) – dokładnie jak „jutro o tej porze”, „za tydzień o tej porze”, „za rok o tej porze”. Pytanie w tle brzmi: co będzie się działo w tamtej chwili?
Future continuous opisuje też czynność rutynową albo już ustaloną, w spokojny, rzeczowy sposób: to nie prośba ani wielka decyzja, raczej „i tak to się wydarzy”. „I'll be seeing the doctor tomorrow” znaczy mniej więcej „i tak jutro idę do lekarza”.
Najbardziej przydaje się to w pytaniach. „Będziesz brać samochód wieczorem?” najlepiej przetłumaczyć jako „Will you be using the car tonight?”: pytasz tylko o plany. „Will you use the car tonight?” może zabrzmieć jak prośba albo nawet polecenie.
Jeszcze jedno zastosowanie: przypuszczenie o teraźniejszości. Tam, gdzie po polsku mówisz „On pewnie już śpi”, po angielsku możesz powiedzieć „He'll be sleeping by now”.
Polski czas teraźniejszy („jutro o tej porze lecę”) tu nie działa: czynność trwającą w przyszłości wyrażasz przez will be + -ing.
„Będę” to will be – dwa słowa. Nie gub be przed formą z -ing.
Dosłowne „będzie uczyć” → „will be teach”. Po will be czasownik zawsze ma końcówkę -ing, a nie formę podstawową.
Chodzi o to, że o ósmej będziesz w trakcie kolacji („będę jeść”), a nie „zjem”. Dla czynności trwającej w tamtym momencie użyj formy ciągłej.
W przeczeniu be też jest obowiązkowe: won't be + -ing („nie będę pracować”).
Czas przyszły niedokonany: „Jutro o tej porze będę pracować / będę pracował”
To twoja najlepsza podpowiedź: „będę pracować” w momencie przyszłym → „I'll be working”. Różnica: po polsku po „będę” stoi bezokolicznik albo forma na -ł, a po angielsku po will be zawsze forma z -ing. Nie mów „I'll be work” ani „I'll working”.
Na co dzień mówimy o przyszłej chwili w czasie teraźniejszym: „Jutro o tej porze lecę do Paryża”, „O ósmej jem kolację”
Angielski rozdziela tu dwa znaczenia. „This time tomorrow, I fly to Paris” brzmi jak rozkład lotów; „I'll fly” przedstawia czynność jako fakt albo decyzję. Żeby powiedzieć, że w tamtym momencie czynność będzie trwać, użyj will be + -ing: „This time tomorrow, I'll be flying to Paris.”
„Zjem kolację” (dokonany) i „Będę jeść kolację” (niedokonany)
Polski aspekt dobrze tu pomaga. „Nie dzwoń o ósmej, będę jeść kolację” – w tamtej chwili będziesz w trakcie jedzenia → „Don't call at 8 — I'll be having dinner.” Forma dokonana „zjem” odpowiada raczej will + forma podstawowa: fakt albo decyzja, bez obrazu trwania. Jeśli po polsku pasuje „będę + niedokonany” o konkretnej chwili, po angielsku zwykle pasuje will be + -ing.
💡 Pasuje „będę + niedokonany” o konkretnej chwili w przyszłości („będę pracować”)? Po angielsku will be + -ing.
💡 „Będę” = will be, a po nim zawsze -ing: will + be + -ing to trzy obowiązkowe części.
💡 „Jutro o tej porze” + czas teraźniejszy po polsku → this time tomorrow + will be + -ing po angielsku.
"What time should I arrive tomorrow?"
"Come around six — I'll be finishing work around then."
"Should I bring anything?"
"No need, I'll be picking up dinner on the way home."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — an action in progress at a specific future time.
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawne przeczenie
Choose the correct negative.
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne pytanie
Choose the correct question.
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawną odpowiedź
Which best describes the future continuous?
Ćwiczenie 7 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence for a polite, matter-of-fact future routine.
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete: 'This time next week, we ___ (relax) on the beach.' (future continuous)
Ćwiczenie 10 · Uzupełnij zdanie
Complete: 'At noon tomorrow, I ___ (not/work) — it's a holiday.' (negative, future continuous)
Ćwiczenie 11 · Podziel na grupy
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „będę pracować” słowo w słowo
Polish: „Jutro o tej porze będę pracować.” Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct sentence.
Future perfect (will have + trzecia forma)
Will have + trzecia forma dla tego, co będzie już gotowe w danym momencie przyszłości. By Friday, by the time i dlaczego „do piątku” to nie until.
Present simple dla rozkładów i harmonogramów
Pociągi, loty, godziny otwarcia, kalendarz szkolny: po angielsku, jak po polsku, oficjalny rozkład podajesz w present simple, nawet o przyszłości.
Future in the past (przyszłość z perspektywy przeszłości)
„Miałem do ciebie zadzwonić”, „powiedziała, że zadzwoni”: was/were going to i would dla planów i oczekiwań widzianych z przeszłości.
Present continuous dla ustalonych planów
Present continuous dla umówionych spotkań: dlaczego „jutro spotykam się z Anną” to I'm meeting Ana tomorrow, a nie I meet Ana tomorrow.