„An hour”, ale „a university”: ta reguła dotyczy wymowy, nie pisowni.
Czego się nauczysz
„A” i „an” to ten sam przedimek nieokreślony i znaczą dokładnie to samo – mniej więcej „jakiś”, „jeden”. W polskim przedimków nie ma wcale, więc to dla ciebie zupełnie nowa rzecz. Dobra wiadomość: wybór między „a” i „an” jest prosty, bo zależy tylko od tego, jak BRZMI następne słowo.
„N” w „an” ułatwia wymowę: „an apple” mówi się płynniej niż „a apple”, bez przerwy między dwiema samogłoskami. Zwykle dźwięk zgadza się z literą (a book, an apple), ale jest kilka częstych wyjątków. To właśnie na nich potykają się Polacy, bo w polskim prawie zawsze czytamy tak, jak piszemy.
W polskim h zawsze słychać: „hotel”, „honor”, „historia”. Dlatego łatwo przeoczyć, że w kilku angielskich słowach h się nie wymawia. „Hour” brzmi jak „ała”, „honest” – jak „onist”. Skoro słowo naprawdę zaczyna się od samogłoski, stawiamy „an”.
To jednak mała lista wyjątków: hour, honest, honour (w pisowni amerykańskiej honor), heir. W większości słów h jest słyszalne, więc mówimy „a house”, „a hotel”, „a hospital”.
Tu Polacy mylą się najczęściej. „Uniwersytet”, „uniform” i „Europa” zaczynają się po polsku od samogłoski. Ale angielskie „university”, „uniform” i „European” wymawia się „ju-niversity”, „ju-niform”, „ju-ropean”. Dźwięk „j” to spółgłoska, więc stawiamy „a”, choć pierwsza litera jest samogłoską.
Uwaga: nie każde u brzmi „ju”. W „umbrella” czy „uncle” u to krótka samogłoska (podobna do polskiego „a”), więc „an umbrella”, „an uncle”. Podobnie „one”: nie czytaj go jak po polsku „o-ne”. Wymawia się „łan”, czyli zaczyna się od spółgłoski „w” (jak polskie „ł”), stąd „a one-way street”.
Gdy skrót czytamy litera po literze, decyduje brzmienie angielskiej NAZWY pierwszej litery, a nie to, co skrót oznacza. „M” to po angielsku „em” (samogłoska), więc „an MBA”. „X” to „eks”, więc „an X-ray”.
Przy M i X polski ci pomaga („em”, „iks” też zaczynają się od samogłoski). Pułapką są inne litery. Polskie „ha” zaczyna się od spółgłoski, ale angielskie H to „ejcz”, więc „an HR manager”. Z kolei polskie U to samogłoska, a angielskie U to „ju”, więc „a UN meeting”. Myśl o nazwie litery po angielsku, nie po polsku.
W „hour” h się nie wymawia (brzmi jak „ała”). Słowo zaczyna się od samogłoski, więc „an”. Polski nawyk wymawiania każdego h tu przeszkadza.
Po polsku „honor” wymawiamy z h, ale angielskie „honest” zaczyna się od samogłoski („onist”). Dlatego „an”.
„Uniwersytet” zaczyna się od samogłoski, ale „university” od dźwięku „ju”, który liczy się jak spółgłoska. Dlatego „a”.
Po polsku „Europa” zaczyna się od „eu”, ale angielskie „European” brzmi „ju-ropean”. Spółgłoska na początku, więc „a”.
„One” wymawia się „łan”, od dźwięku „w”. Nie czytaj go jak po polsku „o-ne”.
M to po angielsku „em” – samogłoska na początku. Przy skrótowcach liczy się nazwa litery, a nie sama litera.
Po polsku mówimy „ha”, ale angielska nazwa litery H to „ejcz” i zaczyna się od samogłoski. Dlatego „an HR manager”.
Polska pisownia prawie zawsze odpowiada wymowie: litera „u” w „uniwersytet” to samogłoska, a „h” w „hotel” zawsze słychać
Dlatego Polacy, którzy już wiedzą, że istnieją „a” i „an”, odruchowo patrzą na pierwszą LITERĘ słowa. W angielskim litera często nie mówi, jak słowo brzmi: h bywa nieme (hour), a u czy eu brzmią jak „ju” (university, European). Zanim wybierzesz przedimek, powiedz słowo w myślach po angielsku i posłuchaj pierwszego dźwięku.
W polskim nie ma przedimków: mówimy „Mam psa” albo „To jest jabłko”, bez żadnego dodatkowego słowa
W angielskim przed rzeczownikiem policzalnym w liczbie pojedynczej zwykle musi stać przedimek: „I have a dog”, „It's an apple”. Decyduje słowo, które stoi tuż po przedimku, nawet jeśli to przymiotnik: „an apple”, ale „a red apple”; „a car”, ale „an old car”. Przymiotnik stoi przed rzeczownikiem, tak jak w „czerwone jabłko”, więc często to on rozstrzyga.
Polskie nazwy liter: „ha”, „u”, „em”, „iks”
Przy skrótowcach liczy się angielska nazwa litery. Część pokrywa się z polską intuicją: M to „em” (an MBA), X to „eks” (an X-ray), F to „ef”, S to „es” (an SUV). Inne nie: H to „ejcz”, czyli samogłoska na początku (an HR manager), a U to „ju”, czyli spółgłoska (a UN meeting, a USB cable).
💡 Powiedz słowo w myślach po angielsku: decyduje pierwszy dźwięk, a nie litera.
💡 Nieme h to tylko kilka słów (hour, honest, heir). W „hotel”, „house” i „hospital” h słychać, więc „a”.
💡 Przy skrótowcach myśl o angielskiej nazwie litery: H to „ejcz” (an HR manager), U to „ju” (a UN meeting).
"Wait, is it 'a hour' or 'an hour'?"
"'An hour' — the h is silent, so it sounds like it starts with a vowel."
"Oh right! What about 'university'? That starts with a letter u..."
"That one's 'a university' — it sounds like 'yoo', so it's treated like a consonant."
Ćwiczenie 1 · Wybierz właściwy przedimek
Choose the correct article: ___ apple
Ćwiczenie 2 · Wybierz właściwy przedimek
Choose the correct article: ___ banana
Ćwiczenie 3 · Wybierz właściwy przedimek
Choose the correct article: ___ hour
Ćwiczenie 4 · Wybierz właściwy przedimek
Choose the correct article: ___ university
Ćwiczenie 5 · Wybierz właściwy przedimek
Choose the correct article: ___ umbrella
Ćwiczenie 6 · Wybierz właściwy przedimek
Choose the correct article: ___ honest man
Ćwiczenie 7 · Wybierz właściwy przedimek
Choose the correct article: ___ European country
Ćwiczenie 8 · Wybierz właściwy przedimek
Choose the correct article: ___ MBA degree
Ćwiczenie 9 · Wybierz poprawną odpowiedź
What actually determines whether to use 'a' or 'an'?
Ćwiczenie 10 · Podziel słowa na grupy
Posortowano: 0 / 8
Ćwiczenie 11 · Typowy błąd: polska nazwa litery H („ha”)
Choose the correct article: ___ HR manager
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „Europa” zaczyna się od samogłoski
Polish: „To europejski kraj.” Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct article: ___ elephant
Present simple czy present continuous?
Present simple (nawyki, fakty) czy present continuous (to, co dzieje się teraz)? Polski ma jeden czas teraźniejszy, angielski dwa.
Since czy for?
Polskie „od” to po angielsku since albo for. Since + punkt w czasie (since 2015), for + okres (for ten years). Prosty test na wybór.
Too i enough
Too (za, zbyt) i enough (wystarczająco): znaczenie, miejsce w zdaniu i dlaczego „wystarczająco wysoki” to tall enough, a nie enough tall.
Present perfect czy past simple?
Present perfect czy past simple? Polski ma jeden czas przeszły, angielski dwa. Naucz się wybierać: związek z teraz czy konkretny moment w przeszłości.