Niektóre czasowniki nie opisują czynności, tylko łączą podmiot ze słowem, które go opisuje. To słowo jest przymiotnikiem, nie przysłówkiem. Uwaga: po polsku mówisz „wyglądasz pięknie”, a po angielsku „You look beautiful”.
Czego się nauczysz
Linking verb nie mówi, że podmiot coś robi. Łączy podmiot ze słowem lub wyrażeniem, które go nazywa albo opisuje. Ponieważ opis dotyczy podmiotu, a nie czynności, ma formę przymiotnika.
Częściowo znasz to z polskiego: „Ona jest zmęczona”, „On wydaje się zdenerwowany”, „Ona stała się sławna” – tu też stoi przymiotnik. Problem zaczyna się przy czasownikach zmysłów. Po polsku mówimy „Wyglądasz pięknie”, „Zupa smakuje pysznie”, „To brzmi dobrze”, „Czuję się źle” – z przysłówkami. Po angielsku w tych zdaniach stoją przymiotniki: „You look beautiful”, „The soup tastes delicious”, „That sounds good”, „I feel bad”.
Najszybszy test: zamień czasownik na is/are. Jeśli zdanie nadal ma sens („She is tired”, „The milk is bad”), to linking verb i potrzebny jest przymiotnik.
Be to podstawowy linking verb. Inne wyrażają zmianę (become, get, grow, turn) albo wrażenie (seem, appear). Wszystkie łączą podmiot z przymiotnikiem albo rzeczownikiem, który stoi po nich.
Polski wyraża zmianę stanu na wiele sposobów: „robi się ciemno”, „zdenerwował się”, „został lekarzem”, „liście zżółkły”. Angielski ma na to kilka czasowników łączących. Get jest najczęstsze w mowie („It's getting dark.” = „Robi się ciemno”, „He got angry.” = „Zdenerwował się”). Become jest bardziej neutralne lub oficjalne i stoi też przed rzeczownikiem („He became a doctor.”). Grow oznacza stopniową zmianę i brzmi nieco książkowo („He grew quiet.”). Turn pojawia się głównie przy kolorach („The leaves turned red.” = „Liście poczerwieniały”).
Dwie pułapki przy „zostać”. Po pierwsze, „zostać lekarzem” to became, a nie stayed („stay” znaczy „pozostać, nie zmieniać się”). Po drugie, przed zawodem w liczbie pojedynczej angielski potrzebuje przedimka: „He became a doctor”, nie „He became doctor”.
Look, feel, taste, sound i smell mogą działać jako linking verbs (opisują podmiot) albo jako zwykłe czasowniki czynności (opisują, jak ktoś coś robi). Przy znaczeniu łączącym używasz przymiotnika, przy znaczeniu czynności – przysłówka.
Po polsku to często różne czasowniki: look jako linking verb to „wyglądać” („She looks happy.” = „Wygląda na szczęśliwą”), a look at jako czynność to „patrzeć” („She looked at the photo carefully.” = „Uważnie obejrzała zdjęcie”). Zauważ też, że polskie „wyglądać NA zmęczonego” nie ma po angielsku przyimka: „You look tired”.
Najważniejsza pułapka to polskie „dobrze”, „źle”, „ładnie”, „pysznie”. Po linking verb angielski wymaga przymiotników good, bad, nice, delicious: „The milk smells bad.”, „That sounds good.”, „It looks nice.”, „The food tastes good.” Well to przysłówek („He sings well”); jako przymiotnik znaczy tylko „zdrowy”. Dlatego „I feel well” (nic mi nie dolega) i „I feel good” (czuję się dobrze, w dobrym nastroju) są oba poprawne, ale o jedzeniu zawsze „It tastes good.” A „Czuję się źle” (fizycznie) to zwykle „I feel ill / unwell”; „I feel bad” też jest poprawne, ale często znaczy „głupio mi, mam wyrzuty sumienia”.
Przed rzeczownikiem używasz like: „Brzmi jak świetny plan” = „That sounds like a great plan.”, nie „sounds as a great plan”, choć po polsku jest „jak”. Gdy po czasowniku stoi sam przymiotnik, like znika: „That sounds great.”
I jeszcze „jest mi zimno”. Polski używa tu celownika („mi”), a angielski – podmiotu i przymiotnika: „I'm cold” albo „I feel cold”, „I'm hot”, „I'm bored” („nudzi mi się”). Nie „It's cold to me” ani „Me is cold”.
Kalka z „Wygląda pięknie”. Look znaczy tu „wyglądać” i opisuje podmiot, więc potrzebny jest przymiotnik. Test: „She is beautiful” ma sens.
Kalka z „Smakuje pysznie”. Taste jako linking verb opisuje zupę, jak „Zupa jest pyszna”, więc potrzebny jest przymiotnik.
Dosłowne „Mleko brzydko pachnie”. Smell jako linking verb wymaga przymiotnika bad.
„Brzmi dobrze”: po sound, look czy taste stoi przymiotnik good, a nie przysłówek well.
Tu look at to czynność („patrzeć”), więc potrzebny jest przysłówek mówiący, jak patrzyła – jak polskie „uważnie”.
„Został lekarzem” nie ma przedimka, ale po angielsku zawód w liczbie pojedynczej wymaga a/an. I uwaga: „zostać” w tym znaczeniu to become, nie stay.
Kalka z „Jest mi zimno”. Po angielsku podmiotem jest osoba: I'm cold albo I feel cold.
Po polskich czasownikach zmysłów stoją przysłówki: „Wyglądasz pięknie”, „Pachnie brzydko”, „Brzmi dobrze”, „Smakuje pysznie”, „Czuję się źle”
Po angielskim linking verb stoi przymiotnik: „You look beautiful.”, „It smells bad.”, „That sounds good.”, „It tastes delicious.”, „I feel bad.” „Looks beautifully”, „smells badly” czy „sounds well” to dosłowne tłumaczenia polskich przysłówków i są błędne. Pomaga test z is: „You are beautiful” ma sens, więc „You look beautiful”.
Z „być”, „wydawać się” i „stać się” polski też używa przymiotnika: „Zupa jest pyszna”, „On wydaje się zdenerwowany”
To ta sama logika co w angielskim: „The soup is delicious.”, „He seems nervous.” Nie powiesz „Zupa jest pysznie”, więc nie mów też „tastes deliciously”. Traktuj taste, look, smell i sound jak „jest”: opisujesz rzecz, nie sposób działania.
Stany fizyczne i nastroje wyrażamy po polsku często konstrukcją z celownikiem: „Jest mi zimno”, „Jest mi gorąco”, „Nudzi mi się”
Po angielsku podmiotem jest osoba, a po be albo feel stoi przymiotnik: „I'm cold” / „I feel cold”, „I'm hot”, „I'm bored”. Konstrukcje „It's cold to me” czy „Is me cold” nie istnieją. (Uwaga: „I have a cold” znaczy „Jestem przeziębiony”).
„Brzmi jak świetny plan”, „Wygląda jak jego ojciec”, „Zanosi się na deszcz”
Przed rzeczownikiem angielski używa like: „That sounds like a great plan”, „He looks like his father”, „It looks like rain”. „Sounds as” jest błędne, choć polskie „jak” kusi, żeby powiedzieć as. Sam przymiotnik stoi bez like: „That sounds great.”
💡 Zamień czasownik na is: jeśli ma sens (She is beautiful), daj przymiotnik. Jeśli nie, słowo opisuje czynność – daj przysłówek.
💡 „Wygląda pięknie”, „brzmi dobrze”, „pachnie brzydko” → looks beautiful, sounds good, smells bad. Żadnych -ly ani well.
💡 „Został lekarzem” → He became a doctor. „Jest mi zimno” → I'm cold.
"You look exhausted. Are you okay?"
"I feel a bit off today, actually."
"That sounds rough. Do you want to talk about it?"
"Maybe later — I just need some rest right now."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — describing how she looked AT something, not her appearance.
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawną odpowiedź
Which word is a linking verb, connecting the subject to a description?
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 7 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete: 'She felt ___ (nervous) before the interview.' (adjective, not adverb)
Ćwiczenie 10 · Uzupełnij zdanie
Complete: 'The leaves turned ___ (bright) in autumn.' (adjective, not adverb)
Ćwiczenie 11 · Podziel na grupy
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 12 · Typowa pułapka: „Wyglądasz pięknie” → looks beautifully
Polish: "Wyglądasz dziś pięknie." Which English sentence is correct?
Ćwiczenie 13 · Typowa pułapka: „Jest mi zimno”
Polish: "Jest mi zimno." Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct sentence.
Czasowniki przechodnie i nieprzechodnie
Czasowniki z dopełnieniem i bez niego: dlaczego explain it to me, a nie explained me, arrive at, a nie arrive to, i jak open czy break działają bez „się”.
Czasowniki statyczne i dynamiczne
Dlaczego know, like i want prawie nigdy nie mają formy -ing, nawet gdy mówisz o „teraz”, i jak think, have i taste zmieniają znaczenie.
Czasowniki posiłkowe: be, do, have
Be, do i have jako czasowniki posiłkowe: pytania, przeczenia, continuous i perfect, strona bierna i emfaza. Dlaczego „Yes, I do”, a nie „Yes, I like”.
Rodzaje czasowników
Czasowniki główne, posiłkowe (be, do, have), modalne i phrasal verbs: rola każdego w zdaniu i dlaczego mówimy „he can”, a nigdy „he cans”.