Czasownik wyraża czynność albo stan i jest sercem każdego zdania. Po angielsku zawsze stoi przed nim podmiot, nawet gdy po polsku podmiot nie jest potrzebny.
Czego się nauczysz
Czasownik to słowo, które wyraża czynność (run, eat, write) albo stan (be, seem, know). To serce zdania: prawie każde pełne zdanie go ma.
Dobra wiadomość: angielskie czasowniki zmieniają się dużo mniej niż polskie. Zamiast „pracuję, pracujesz, pracujemy, pracują” masz po prostu I work, you work, we work, they work. Jedyny wyjątek w present simple: z he/she/it dodajesz -s – „The dog runs fast.”, „She teaches math.” To małe -s łatwo zgubić, a „She teach math” to błąd.
Pełne zdanie po angielsku ma co najmniej podmiot (kto lub co) i czasownik (co robi albo czym jest). Po polsku podmiot często się chowa, bo końcówka czasownika pokazuje osobę: „Jestem zmęczony”, „Pracuje w banku”, „Nie wiem”. Po angielsku czasownik prawie się nie zmienia, więc podmiot musi się pojawić: I am tired, She works in a bank, I don't know.
Jedyny prawdziwy wyjątek to tryb rozkazujący, np. Sit down! albo Come here! (Kilka potocznych zwrotów, jak See you!, też nie ma podmiotu, ale nie uogólniaj.) Kolejność też ma znaczenie: w zdaniu oznajmującym podmiot stoi przed czasownikiem, tak jak w neutralnym polskim „Mój brat gotuje”. W angielskim nie możesz jednak tej kolejności swobodnie zmieniać.
Nawet gdy podmiot nie odnosi się do niczego konkretnego (pogoda, godzina, odległość), angielska gramatyka go wymaga. To miejsce zajmuje it, które nic nie znaczy. Po polsku takie zdania nie mają podmiotu: „Pada”, „Jest późno”, „Daleko stąd”. Po angielsku: It is raining, It is late, It is far from here.
Nie tłumacz też słowo w słowo innych zwrotów: „Jest szósta” to It is six o'clock, „Pada śnieg” to It is snowing (nie „Falls snow”), „Jest piękny dzień” to It is a beautiful day. A „Zimno mi” to I am cold – tu podmiotem jest osoba, która czuje zimno, a nie „it”.
Po polsku „Jestem dziś zmęczony” wystarczy, ale po angielsku podmiot I musi się pojawić.
„Pada” nie ma podmiotu po polsku, ale po angielsku potrzebujesz it.
„Dziś jest piękny dzień”: zacznij od It is. Samo is nie może otwierać zdania oznajmującego.
„Wiosną dużo tu pada” – także w present simple pogoda potrzebuje it.
„Zimno mi” to po angielsku osoba + be + cold: I am cold.
„Pada śnieg” to jeden czasownik snow z podmiotem it: It is snowing.
Z he/she/it czasownik w present simple dostaje -s: she teaches, he works.
Dwóch czasowników nie stawiasz obok siebie bez łącznika: połącz je przez and, jak polskie „i” („She teaches and loves her job” też jest poprawne).
Po polsku podmiot zwykle pomijamy, bo końcówka czasownika mówi, kto działa: „Jestem zmęczona”, „Pracuje w banku”, „Nie wiem”
„Jestem” może się odnosić tylko do „ja”. Po angielsku czasownik prawie się nie zmienia (I work, you work, we work), więc to podmiot pokazuje, kto działa – i nie może zniknąć: I am tired, She works in a bank, I don't know. „Am tired” czy „Works in a bank” brzmią po angielsku źle.
Po polsku zdania o pogodzie, godzinie i odległości są bezpodmiotowe: „Pada”, „Jest zimno”, „Jest szósta”, „Daleko stąd”
Po angielsku takie zdania potrzebują pustego podmiotu it: It is raining, It is cold, It is six o'clock, It is far. To it nigdy nie zmienia się w he ani she i nie trzeba go tłumaczyć na polski.
Po polsku mówimy „Jest zimno” (pogoda) i „Zimno mi” (to, co czuję)
Po angielsku oba zdania mają be, ale inny podmiot: pogoda – it („It is cold today”), odczucie – osoba („I am cold”). „Is cold to me” to dosłowne tłumaczenie, które nie działa.
Polski czasownik ma inną końcówkę dla każdej osoby: kończę, kończysz, kończy, kończymy, kończą
W angielskim present simple jest tylko jedna końcówka: -s przy he/she/it (she works). Wyjątkiem jest be z trzema formami: I am, you are, she is. Poza tym czasownik się nie zmienia, więc to podmiot pokazuje osobę.
💡 Żadnego „Am tired”: po angielsku podmiot zawsze się pojawia – I am tired.
💡 Pogoda, godzina i odległość zaczynają się od it: „Pada” → It is raining, „Jest szósta” → It is six o'clock.
💡 „Jest zimno” → It is cold; „Zimno mi” → I am cold.
"Should I bring an umbrella?"
"Yeah, it's supposed to rain this afternoon."
"Is it far to the bus stop?"
"No, it's only a five-minute walk."
Ćwiczenie 1 · Znajdź czasownik
Which word is the verb? 'The dog runs fast.'
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Which is correct?
Ćwiczenie 3 · Wybierz niepełne zdanie
Which sentence is missing its subject?
Ćwiczenie 4 · Wybierz właściwe słowo
Every complete English sentence needs a subject and a ___.
Ćwiczenie 5 · Znajdź czasownik
Which word is the verb? 'She teaches math.'
Ćwiczenie 6 · Popraw błąd
Fix the mistake:
Ćwiczenie 7 · Znajdź czasownik
Which word is the verb? 'They live in Kyiv.'
Ćwiczenie 8 · Uzupełnij zdanie
Complete with the correct subject pronoun: ___ works in a bank. (about a woman)
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete: ___ is snowing outside. (dummy subject, one word)
Ćwiczenie 10 · Ułóż zdanie
Ćwiczenie 11 · Wybierz poprawne zdanie
Which is correct?
Ćwiczenie 12 · Typowa pułapka: zdanie bez podmiotu
Polish: "Jest już szósta." Which English translation is correct?
Ćwiczenie 13 · „Zimno mi” po angielsku – uzupełnij zdanie
Polish: "Zimno mi." Complete: ___ am cold.
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Which word is the verb? 'The children play outside.'
Formy czasownika
Forma podstawowa, -s, -ing, forma przeszła i imiesłów: pięć form angielskiego czasownika i dlaczego „pływanie” to swimming.
Czasowniki regularne i nieregularne
Past simple czasowników regularnych (-ed, pisownia, wymowa), nieregularne formy do zapamiętania i jedna forma dla wszystkich osób.
Rodzaje czasowników
Czasowniki główne, posiłkowe (be, do, have), modalne i phrasal verbs: rola każdego w zdaniu i dlaczego mówimy „he can”, a nigdy „he cans”.
Czasowniki posiłkowe: be, do, have
Be, do i have jako czasowniki posiłkowe: pytania, przeczenia, continuous i perfect, strona bierna i emfaza. Dlaczego „Yes, I do”, a nie „Yes, I like”.