May, might i could mówią, że coś jest możliwe, ale nie pewne: teraz, w przyszłości albo już w przeszłości. Po polsku wszystko to załatwia jedno słowo „może”.
Czego się nauczysz
May, might i could wyrażają możliwość: coś może być prawdą albo może się wydarzyć, ale nie masz pewności. Might brzmi odrobinę mniej pewnie niż may, ale w codziennej mowie różnica jest niewielka.
Po polsku mówisz po prostu „może”: „Może padać później”, „Może być w domu”. Kusi więc can, ale dla konkretnego przypuszczenia can się nie nadaje: „It can rain later” brzmi źle. Can opisuje ogólną możliwość, coś, co się czasem zdarza („It can get cold here in April”). Dla przypuszczenia mówimy „It might rain later.”, „She may be at home.”
Uwaga na drugie „może” – przysłówek, jak w „Może jest w domu”. Jego odpowiednik to maybe, pisane łącznie: „Maybe she's at home.” Rozłączne may be to modal + be: „She may be at home.” Obie wersje są poprawne, ale „May she is at home” i „May be she is at home” to błędy. Modale się nie odmieniają: it might, she may, bez -s.
Żeby zgadywać, co może dziać się w tej chwili, używasz may/might/could + be + forma -ing.
Polski nie ma osobnej formy ciągłej: „Może teraz śpi”, „Może siedzi w korku”. Po angielsku samo „She might sleep now” brzmi jak plan albo zgoda. Dla tego, co trwa teraz, potrzebne jest be + -ing: „She might be sleeping right now.” Po modalu zawsze stoi forma podstawowa be, nigdy being: „He could be stuck in traffic.”
Żeby zgadywać, co mogło się wydarzyć w przeszłości, używasz may/might/could + have + imiesłów (past participle, trzecia forma).
Po polsku czas przeszły dostaje samo „móc”: „Mogła zapomnieć”, „Mogli spóźnić się na autobus”. Po angielsku modal się nie zmienia, a przeszłość niesie have + imiesłów: „She may have forgotten.”, „They could have missed the bus.” „She could forget” brzmiałoby raczej jak „potrafiła zapomnieć”, a „She may forgot” to błąd.
Przeczenie: „Może nie dostali maila” to „They may not have received the email.” – may not / might not = „może nie”. Nie myl tego z „Nie mogli dostać maila” (to niemożliwe), czyli „They can't have received the email.”
„Może padać później” to konkretne przypuszczenie: might, may albo could. Can opisuje ogólną możliwość.
Przysłówek „może” na początku zdania to maybe, pisane łącznie. May be (osobno) = modal + be: She may be at home.
Po polsku przeszłość niesie „mogła”, po angielsku have + imiesłów. Czas przeszły tuż po modalu to błąd.
Kalka z „Mogła wczoraj zapomnieć o spotkaniu”. Przypuszczenie o przeszłości to could/might/may have + imiesłów.
Tuż po modalu stoi forma podstawowa be, a nie being. Końcówka -ing idzie na następny czasownik, jeśli jest (might be working).
„Może teraz śpi” – polski nie ma formy ciągłej, ale po angielsku dla tego, co trwa teraz, mówimy might be + -ing.
Modale nie używają do: not stoi zaraz po might/may – „może jednak nie będzie padać”.
„Może padać po południu”, „Może być w domu”: po polsku „móc” wyraża i ogólną możliwość, i konkretne przypuszczenie
Po angielsku can tak nie działa. Can to ogólna możliwość („It can rain a lot in April”). Dla konkretnego przypuszczenia mówisz might, may albo could: „It might rain this afternoon.”, „She may be at home.” Polskie „mogłoby padać” też da się oddać przez could: „It could rain.”
„Może” to też przysłówek na początku zdania: „Może jest w domu”, „Może się spóźni”
Jego odpowiednikiem jest maybe, jedno słowo: „Maybe she's at home.” Rozłączne may be to modal + be: „She may be at home.” Nie mieszaj: „May be she is at home” i „May she is at home” to błędy.
„Mogła zapomnieć”, „Mogli się spóźnić”: po polsku przeszłość niesie samo „móc”
Po angielsku modal zostaje bez zmian, a przeszłość pokazuje have + imiesłów: „She might have forgotten.”, „They could have been late.” „She could forget” to umiejętność, a nie przypuszczenie.
„Może nie przyjść” (być może nie) a „Nie może być w domu” (to niemożliwe)
Angielski robi to samo rozróżnienie: might not / may not = „może nie”, can't / couldn't = „to niemożliwe”. „He might not come.” = „Może nie przyjść.” „He can't be at home.” = „Nie może być w domu.” Przeczenie modalu zawsze bez do: „It might not rain”, nie „It don't might rain”.
💡 „Może padać” (przypuszczenie) = It might/may/could rain, nie It can rain.
💡 „Może jest w domu” = Maybe she's at home albo She may be at home.
💡 „Może teraz śpi” = She might be sleeping: be + -ing.
💡 „Mogła zapomnieć” = She may/might/could have forgotten.
💡 „Może nie” = might not / may not; can't i couldn't znaczą „to niemożliwe”.
"Have you heard from Sam? He's late."
"He might be stuck in traffic."
"Maybe. Or he could have forgotten about the meeting."
"True — let's give him a call and see."
Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — expressing possibility.
Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence.
Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne przeczenie
Choose the correct negative.
Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — a possibility happening right now.
Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawną odpowiedź
Which modal is also commonly used to give permission, as in 'You ___ leave now'?
Ćwiczenie 7 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — possibility about the past.
Ćwiczenie 8 · Wybierz poprawne zdanie
Choose the correct sentence — possibility about the past.
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij zdanie
Complete: 'He ___ (might/be) busy — try calling later.'
Ćwiczenie 10 · Uzupełnij zdanie
Complete (past possibility): 'They ___ (could/have/left) already.'
Ćwiczenie 11 · Przyporządkuj do grup
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „może” przetłumaczone jako can
Polish: "Później może padać, weź parasol." Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
Choose the correct sentence.
Czasowniki modalne: dedukcja (must, can't)
Must i can't do wyciągania pewnych wniosków – teraz i w przeszłości. Dlaczego „musiała zapomnieć” to „must have forgotten”, a nie „had to forget”.
Modal perfects: should have, could have, would have
Should have, could have, would have: żal, krytyka, niewykorzystane szanse i wyobrażona przeszłość – angielskie „trzeba było”, „mogłem” i „przyszedłbym”.
Need, needn't i don't need to
Need jako modal (needn't, bez to) i jako zwykły czasownik (don't need to, z to). Oraz jak powiedzieć „Nie trzeba było!” po angielsku.
Should, ought to i had better
Should, ought to i had better w radach: jak się je buduje, która forma jest najmocniejsza i dlaczego „lepiej idź” to „You'd better go”.