It's raining. It's five o'clock. It's ten miles away. It's hard to say. Po polsku te zdania nie mają podmiotu, a po angielsku jego miejsce zajmuje it, które do niczego się nie odnosi.
Czego się nauczysz
Angielskie zdanie potrzebuje podmiotu, nawet gdy nie ma żadnej realnej „rzeczy”, do której mógłby się odnosić. Dummy it wypełnia to puste miejsce przy pogodzie, godzinie i odległości. Nie zastępuje żadnego rzeczownika.
Po polsku takie zdania po prostu nie mają podmiotu: „Pada”, „Jest zimno”, „Jest późno”, „Jest piąta”. Dlatego Polacy często zaczynają od razu od czasownika: „Is raining”, „Is late”. Po angielsku to zawsze błąd: „It's raining”, „It's late”.
Tego it używasz, mówiąc o pogodzie, godzinie i odległości. Bez niego zdanie jest błędne. Pojawia się też przy dniach i datach: „It's Monday.” (Jeśli zdanie ma już inny podmiot, jak „Today is Monday.”, it nie jest potrzebne).
Uwaga na „zimno mi”. Pogodę opisujesz przez it („It's cold” = „Jest zimno”), ale to, co czujesz, przez własny podmiot: „Zimno mi” → „I'm cold”, a nie „Me is cold” ani „It's cold to me”. Tak samo „Gorąco mi” → „I'm hot”.
Przy godzinach mówisz po polsku „Jest piąta”. Po angielsku: „It's five o'clock” albo „It's five”, nigdy samo „Is five”. A „five hours” to czas trwania („pięć godzin jazdy”), a nie godzina na zegarze.
Przy odległości polski zaczyna od miejsca: „Do wybrzeża jest 500 kilometrów”. Po angielsku podmiotem jest it: „It's 500 kilometers to the coast.” Czas dojazdu też wyrażasz przez it + take: „Do centrum jedzie się około godziny” → „It takes about an hour to get downtown.”
It może też rozpoczynać zdanie, które komentuje coś opisanego dalej, często bezokolicznik (to + czasownik) albo zdanie z that. Najpierw jest ocena, a właściwa treść przychodzi potem.
Po polsku: „Ważne jest, żeby przyjść wcześnie”, „Wydaje się, że ona już wyszła”. Przed czasownikiem nie ma nic. Po angielsku: „It's important to arrive early”, „It seems that she already left”. Nie zaczynaj od czasownika („Is important to…”, „Seems that…” są błędne).
Druga pułapka to polskie „to”: „To dziwne, że nie zadzwonił”, „To ważne, żeby przyjść na czas”. W takich zdaniach po angielsku podmiotem jest it, a nie this: „It's strange that he didn't call”, a nie „This is strange that he didn't call”.
I jeszcze „warto”: „Warto to sprawdzić dwa razy” → „It's worth checking twice”. Po worth stoi forma -ing, nie to + czasownik.
Dosłowne tłumaczenie „Pada na dworze”. Po angielsku zdanie potrzebuje podmiotu: it. „Is raining” jest zawsze błędem, nawet w krótkiej wiadomości.
W bardzo swobodnej rozmowie usłyszysz samo „Cold today”, ale pełne zdanie o pogodzie potrzebuje it + czasownika: It's cold today.
„Jest problem” w znaczeniu „istnieje problem” to there is: „There's a problem with the printer.” „It's a problem with the printer” bywa poprawne, gdy it odnosi się do znanej już sytuacji i mówi, na czym polega problem, ale nie informuje, że coś istnieje.
Polskie „To dziwne, że…” podsuwa this. Gdy zdanie zapowiada that albo to + czasownik, podmiotem jest it.
„Zimno mi” opisuje to, co czujesz, więc podmiotem jesteś ty: I'm cold. It's cold mówi o pogodzie lub temperaturze w pomieszczeniu.
Dosłowne tłumaczenie „Ważne jest, żeby przyjść wcześnie”. Gdy zdanie zapowiada bezokolicznik albo that, podmiotem jest it.
„Warto sprawdzić” ma bezokolicznik, ale po worth stoi forma -ing.
Po polsku te zdania nie mają podmiotu: „Pada”, „Jest zimno”, „Jest piąta”, „Ważne jest, żeby…”, „Wydaje się, że…”
Angielski nie przyjmuje zdania bez podmiotu przed czasownikiem, więc to miejsce zajmuje it: „It's raining”, „It's cold”, „It's five o'clock”, „It's important to…”, „It seems that…”. Gdy polskie zdanie zaczyna się od „jest”, „pada” czy „wydaje się” i nikt nie wykonuje czynności, po angielsku zaczynasz od it.
Polskie „to” często zapowiada ocenę: „To dziwne, że nie zadzwonił”, „To ważne, żeby przyjść na czas”
Po angielsku zdanie, które zapowiada bezokolicznik albo zdanie z that, zaczyna się od it: „It's strange that he didn't call.”, „It's important to arrive on time.” This wskazuje coś konkretnego („This is important” = „Ta rzecz jest ważna”), ale nie łączy się z dalszym to… ani that…
Po polsku „jest/są” oznacza też, że coś istnieje: „Jest problem z drukarką”, „Na ścianie jest pająk!”
Do mówienia, że coś istnieje, angielski używa there is / there are, a nie it: „There's a problem with the printer.”, „There's a spider on the wall!” Natomiast przy odległości („Do wybrzeża jest 500 km”) angielski mówi naturalnie „It's 500 kilometers to the coast.”
💡 Polskie zdanie bez podmiotu („Pada”, „Jest zimno”, „Ważne jest…”, „Wydaje się, że…”) = po angielsku it na początku.
💡 „Zimno mi” = I'm cold; „Jest zimno” = It's cold.
💡 „To dziwne, że…” = It's strange that…, a nie This is strange that…
💡 „Jest/są” w znaczeniu „istnieje” = there is / there are, a nie it.
"How far is it to the airport?"
"It's about forty minutes by car, so it's probably best to leave by six."
"It's supposed to rain in the morning too."
"Then it's a good thing we're not walking."
Ćwiczenie 1 · Uzupełnij, używając it
Complete: ___'s raining outside.
Ćwiczenie 2 · Wybierz właściwe słowo
'What time is it?' — '___ is five o'clock.'
Ćwiczenie 3 · Wybierz właściwe słowo
'How far is the station?' — '___ is about two miles away.'
Ćwiczenie 4 · Wybierz właściwe słowo
'___ is important to arrive early.'
Ćwiczenie 5 · Wybierz właściwe słowo
'___ seems that she already left.'
Ćwiczenie 6 · Wybierz, do czego odnosi się it
'It's cold today.' — Here, what does 'it' refer to?
Ćwiczenie 7 · Wybierz właściwe słowo
'___'s a problem with the printer.'
Ćwiczenie 8 · Wybierz właściwe słowo
'___ takes about an hour to get downtown.'
Ćwiczenie 9 · Uzupełnij, używając it
Complete: ___'s 500 kilometers to the coast.
Ćwiczenie 10 · Wybierz właściwe słowo
'___ is likely to rain later.'
Ćwiczenie 11 · Przyporządkuj do grup
Posortowano: 0 / 6
Ćwiczenie 12 · Typowy błąd: „To dziwne, że…” → This is strange that…
Polish: "To dziwne, że nie odpisała." Which English sentence is correct?
Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.
Pytanie 1 / 5
Wynik: 0/0
'___'s Tuesday today.'
Części zdania: subject, verb, object, complement
Subject, verb, object, complement i adverbial: angielskie części zdania, podobne do polskich, ale w sztywnym szyku. Bez „I very like” i „smells amazingly”.
Zdania składowe (clauses) i typy zdań
Independent i dependent clauses oraz typy zdań: simple, compound, complex. Polskie zdania złożone a angielskie – i przecinki, które działają inaczej.
Szyk zdania w angielskim
Stały szyk podmiot–orzeczenie–dopełnienie, nic między czasownikiem a dopełnieniem, dwa dopełnienia bez „explain me” i fronting dla podkreślenia.
Finite i non-finite clauses
Zdania z formą osobową (finite) i bez niej (non-finite): bezokolicznik z to, forma -ing i imiesłów -ed. Jak działają i czemu nie „I want that you leave”.