Apostrof w angielskim

A2 · PodstawowyInterpunkcja

Tom's book, don't worry, it's raining. Po polsku apostrof pojawia się rzadko, a w angielskim ma dwa zupełnie różne zadania.

Czego się nauczysz

  • Apostrof ma dwa zadania: pokazuje przynależność (Tom's book) i tworzy skróty (don't, it's)
  • Do rzeczownika w liczbie pojedynczej dodajesz 's: the dog's bone, Anna's book – zamiast polskiego dopełniacza „książka Anny”
  • Do liczby mnogiej zakończonej na -s dodajesz sam apostrof: the dogs' bones
  • W skrócie apostrof zastępuje brakujące litery: do not → don't, it is → it's
  • its (bez apostrofu) to „jego/jej” w odniesieniu do rzeczy i zwierząt; it's (z apostrofem) to it is albo it has – to najczęstszy błąd z apostrofem

Jeden znak, dwa zadania

Apostrof (') ma w angielskim dwa zupełnie różne zadania: pokazuje, że coś do kogoś należy (dzierżawczość), i pokazuje, że w słowie opuszczono litery (skrót). Mylenie tych dwóch zadań to najczęstszy błąd – klasyczny przykład to para its / it's.

Po polsku apostrof spotykasz prawie tylko w odmianie obcych imion i nazwisk: „samochód Mike'a”, „powieść Joyce'a”. To całkiem dobra podpowiedź: Mike's car też dokleja końcówkę do imienia przez apostrof. Różnica: w angielskim to 's znaczy „należący do” i stoi zawsze tak samo, bez żadnej odmiany przez przypadki.

"the dog's bone (possession)"
"it's raining (contraction of 'it is')"

Przynależność

Do rzeczownika w liczbie pojedynczej dodajesz 's: the dog's bone, Anna's book, James's book (albo James' – przy imionach na -s obie formy są poprawne). Do liczby mnogiej zakończonej na -s dodajesz sam apostrof po s: the dogs' bones, the students' books. Do liczby mnogiej, która nie kończy się na -s (children, people), dodajesz 's jak zwykle: the children's toys.

Uwaga na szyk. Po polsku właściciel stoi po rzeczy, w dopełniaczu: „książka Anny”, „samochód mojego brata”. W angielskim przy ludziach i zwierzętach właściciel idzie na początek: Anna's book, my brother's car. „The book of Anna” brzmi bardzo nienaturalnie, a „Anna book” bez 's jest po prostu błędem.

Gdy coś należy do dwóch osób wspólnie, 's dostaje tylko druga: Tom and Anna's car (jeden wspólny samochód).

"the dog's bone (one dog)"
"the dogs' bones (more than one dog)"
"the children's toys (irregular plural)"
"my brother's car"

Skróty

W skrócie apostrof stoi dokładnie tam, gdzie wypadły litery, gdy dwa słowa połączono w jedno: do not → don't, I am → I'm, they are → they're, it is → it's, who is → who's. Skróty są typowe dla mowy i mniej formalnego pisania.

Polski nie ma takich skrótów, więc najczęstsze błędy to apostrof w złym miejscu (do'nt, dont') albo jego brak (dont, Im). Pamiętaj: apostrof zastępuje brakującą literę – w don't brakuje o z not.

"I don't know."
"It's a beautiful day."
"They're coming later."

its czy it's?

To najczęstszy błąd z apostrofem w angielskim, nawet wśród rodzimych użytkowników. its (bez apostrofu) to forma dzierżawcza od it – tak jak his czy her, nigdy nie ma apostrofu. it's (z apostrofem) to zawsze skrót od it is albo it has. Ten sam schemat: who's (= who is) i whose („czyj”), you're (= you are) i your („twój”).

Polską pułapką jest też rodzaj. „Kot lizał swoją łapę” – kot to „on”, więc kusi „The cat licked his paw”. Gdy mówimy o zwierzęciu ogólnie albo o rzeczy, angielski używa its: The cat licked its paw. A polskie „swój” nie ma osobnego odpowiednika: wybierasz his, her, its albo their według właściciela.

Szybki test: spróbuj rozwinąć słowo do it is albo it has. Jeśli zdanie ma sens – piszesz it's. Jeśli nie – its.

"The cat licked its paw. (possessive — belongs to the cat)"
"It's a beautiful day. (= it is)"
"It's been a long week. (= it has)"

Prawdziwy angielski

"I don't think that's Anna's book — it's Tom's."
"The children's toys are all over the floor."
"Whose phone is this? — It's mine, I think."
"The dogs' bowls need washing."

Uwaga

✗The cat licked it's paw.
✓The cat licked its paw.

its (bez apostrofu) pokazuje, że łapa należy do kota. it's znaczyłoby it is, co tu nie ma sensu.

The dog wagged his tail. (o psie ogólnie)Tutaj mniej naturalne
✓The dog wagged its tail.

Po polsku pies to „on”, stąd his. W angielskim zwierzę, o którym mówimy ogólnie, to it, a jego ogon – its tail. His/her użyjesz najwyżej o własnym pupilu.

✗This is the car of my brother.
✓This is my brother's car.

Kalka z „To jest samochód mojego brata”. Przy osobach właściciel idzie na początek z 's.

✗This is Anna book.
✓This is Anna's book.

Po polsku przynależność widać po końcówce („Anny”). W angielskim tę rolę pełni 's – bez niego zdanie jest błędne.

✗I bought three book's.
✓I bought three books.

Zwykła liczba mnoga nigdy nie ma apostrofu. Tak samo CDs, the 1980s – nie „CD's”, „80's”.

✗The dog's bones were everywhere. (meaning several dogs)
✓The dogs' bones were everywhere.

Przy liczbie mnogiej zakończonej na -s apostrof stoi po s, a nie przed nim.

Porównanie z polskim

Po polsku przynależność wyraża dopełniacz, a właściciel stoi po rzeczy: „książka Anny”, „pies sąsiada”.

W angielskim przy osobach i zwierzętach właściciel idzie przed rzecz i dostaje 's: Anna's book, the neighbor's dog. Konstrukcja z of (the book of Anna) przy ludziach brzmi nienaturalnie; of zostaw dla rzeczy (the end of the film).

Po polsku apostrof oddziela obce imię od polskiej końcówki, gdy wymowa różni się od pisowni: „Mike'a”, „Joyce'a”, „Kennedy'ego”.

W angielskim apostrof nie służy do odmiany. Zwykła liczba mnoga nigdy go nie ma: books, CDs, the 1980s – nie „book's”, „CD's”, „the 80's”. Apostrof pojawia się tylko przy przynależności (Mike's car) i w skrótach (don't).

Po polsku zwierzęta i rzeczy mają rodzaj, a „swój” pasuje do każdego właściciela: „Pies merdał swoim ogonem”.

W angielskim zwierzę (gdy nie mówimy o własnym pupilu) i rzecz to it, więc forma dzierżawcza to its: The dog wagged its tail. „Swój” nie ma jednego odpowiednika – wybierasz his, her, its, their według właściciela.

Polski nie skraca słów z apostrofem – piszemy „nie wiem”, „to jest”, nie łączymy wyrazów w jeden.

Angielskie skróty (don't, it's, they're) są w codziennym języku normą. Apostrof stoi w miejscu brakującej litery: do not → don't, nie „do'nt”. W bardzo formalnym piśmie możesz używać pełnych form.

💡 „Książka Anny” → Anna's book: właściciel na początek, z 's.

💡 Zwykła liczba mnoga bez apostrofu: books, CDs, the 1980s.

💡 Rozwiń do it is: ma sens → it's, nie ma sensu → its.

💡 „Swoją łapę” o kocie → its paw, nie his paw.

Z życia wzięte: sprawdzamy SMS przed wysłaniem

"Wait, did I write 'its' or 'it's' there?"

"Let me check... you wrote 'The dog wagged it's tail' — that should be 'its' with no apostrophe."

"Right, because it's not short for 'it is' there."

"Exactly — it's just showing that the tail belongs to the dog."

Ćwiczenia

Ćwiczenie 1 · Wybierz poprawną formę dzierżawczą

Which shows possession correctly for one dog?

Ćwiczenie 2 · Wybierz poprawną formę dzierżawczą

Which shows possession correctly for more than one dog (plural)?

Ćwiczenie 3 · Wybierz poprawny skrót

Which is the correct contraction of 'it is'?

Ćwiczenie 4 · Wybierz poprawne zdanie

Which sentence uses 'its' (possessive, no apostrophe) correctly?

Ćwiczenie 5 · Wybierz poprawny skrót

Which is the correct contraction of 'do not'?

Ćwiczenie 6 · Wybierz poprawną formę dzierżawczą

Which shows possession correctly for a name ending in -s (James)?

Ćwiczenie 7 · Napisz skrót

Write the contraction of 'they are'.

Ćwiczenie 8 · Napisz formę dzierżawczą

Write the possessive form: 'the book that belongs to Anna' → 'Anna ___ book'

Ćwiczenie 9 · Wybierz poprawną liczbę mnogą

Which sentence correctly shows the plural of 'book' (NOT possessive)?

Ćwiczenie 10 · Wybierz poprawną formę wspólnej przynależności

Which shows joint possession correctly (Tom and Anna own the same car together)?

Ćwiczenie 11 · Przyporządkuj słowa do grup

it's
its
don't
dogs
dog's
who's
whose
cats'

Posortowano: 0 / 8

Ćwiczenie 12 · Pułapka z polskiego: „pies Piotra”

Polish: "To jest pies Piotra." Which is the natural English sentence?

Szybki test

Pięć szybkich pytań: sprawdź, co już umiesz.

Pytanie 1 / 5

Wynik: 0/0

Which sentence is correct?

Co już umiesz

  • Apostrof pokazuje przynależność (the dog's bone) albo tworzy skrót (don't, it's).
  • Liczba pojedyncza + 's; liczba mnoga na -s + sam apostrof. Właściciel stoi przed rzeczą: Anna's book.
  • W skrócie apostrof stoi w miejscu brakujących liter: don't, I'm, they're.
  • its (bez apostrofu) to forma dzierżawcza; it's to it is / it has. O zwierzęciu ogólnie i o rzeczy: its, nie his.
  • Zwykła liczba mnoga nigdy nie ma apostrofu: books, CDs, the 1980s.
Zobacz wszystkie lekcje z tej kategorii